USD/JPY بازگشت خود را از محدوده 160.50–160.45 که روز جمعه به‌عنوان کفِ بیش از دو هفته ثبت شد، ادامه داد و در دومین روز معاملاتی متوالی رشد کرد و در معاملات آسیا دوباره به سمت 162.00 حرکت کرد. این صعود هم‌زمان با افزایش حساسیت بازار نسبت به احتمال مداخله ارزی ژاپن رخ می‌دهد؛ پس از آن‌که مقامات این کشور از آمادگی برای واکنش به نوسانات سریع بازار ارز سخن گفتند. این موضوع می‌تواند فروش تهاجمی ین را محدود کرده و سرعت پیشروی این جفت‌ارز را کاهش دهد.

ین همچنان تحت فشار شکاف نرخ بهره و پویایی‌های مرتبط با معاملات کری (carry trade) قرار دارد. بانک مرکزی ژاپن در ژوئن نرخ سیاستی خود را به 1.00% افزایش داد که بالاترین سطح از سال 1995 است، در حالی‌که فدرال رزرو دامنه هدف خود را در 3.5% تا 3.75% حفظ کرده؛ فاصله‌ای که همچنان به نفع دلار است. ریسک‌های ژئوپلیتیک نیز از دلار حمایت می‌کند: ایران به‌دنبال کنترل سخت‌گیرانه‌تر یک آبراه راهبردی است و برای عبور کشتی‌ها برنامه اخذ هزینه خدمات دارد، هرچند آمریکا این پیشنهاد را رد کرده است. در عین حال، داده‌های ضعیف‌تر اشتغال غیرکشاورزی آمریکا (NFP) انتظارات افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو را تعدیل کرده و افت قیمت نفت خام نگرانی‌های تورمی را کاهش داده است؛ عواملی که می‌توانند قدرت کلی دلار را محدود کرده و مانع تداوم رشد USD/JPY شوند.

ریسک‌های مداخله و تفاوت نرخ بهره از USD/JPY حمایت می‌کنند

تا امروز، 6 ژوئیه 2026، شاهد حرکت دوباره جفت‌ارز USD/JPY به سمت سطح 162.00 هستیم که تنش قابل توجهی ایجاد می‌کند. این بازگشت پس از افت به محدوده 160.50 در هفته گذشته رخ می‌دهد، اما نگرانی اصلی همچنان احتمال بالای مداخله از سوی مقامات ژاپنی است. باید افت‌های تند و چند ینی را به یاد داشت که پس از اقدامات وزارت دارایی ژاپن در سال 2024 و هم‌زمان با عبور نرخ از آستانه‌های مشابه رخ داد.

دلیل بنیادی این نرخ بالای ارز همچنان تفاوت چشمگیر نرخ‌های بهره است. نرخ فدرال رزرو آمریکا را 3.75% می‌بینیم، در حالی‌که بانک مرکزی ژاپن با احتیاط نرخ خود را تنها تا 1.00% بالا برده است. این شکاف 2.75% همچنان معامله کری را—که در آن معامله‌گران ین قرض می‌گیرند، دلار می‌خرند و مابه‌التفاوت را به‌عنوان سود برداشت می‌کنند—به‌شدت سودآور کرده و از بالا ماندن USD/JPY حمایت می‌کند.

استراتژی‌های معامله‌گران در فضای نوسان و تغییر بنیادهای آمریکا

برای معامله‌گران مشتقه، این فضا عملاً مترادف با نوسان است. تهدید دائمی مداخله باعث شده نوسان ضمنی بالا بماند و شاخص نوسان ین در بازار Cboe FX اکنون نزدیک 10.5 معامله شود؛ سطحی به‌مراتب بالاتر از میانگین بلندمدت. این موضوع خرید آپشن‌ها—مانند اختیار فروش (Put) روی USD/JPY—را به استراتژی جذابی تبدیل می‌کند تا از افت ناگهانی و تند ناشی از اقدام رسمی سود ببرند.

در سمت آمریکا نیز دلایلی برای احتیاط نسبت به تقویت بیشتر دلار دیده می‌شود. گزارش NFP پنج‌شنبه گذشته نشان داد افزایش اشتغال کمتر از انتظار و تنها 185 هزار نفر بوده است؛ موضوعی که باعث شد بازارها شرط‌بندی بر کاهش نرخ بهره فدرال رزرو در ادامه سال را تقویت کنند. طبق ابزار CME FedWatch، احتمال کاهش نرخ در سپتامبر اکنون به بیش از 65% رسیده است.

علاوه بر این، افت اخیر قیمت نفت خام—با معامله شدن WTI در حوالی 72 دلار برای هر بشکه—ترس‌های تورمی را کاهش می‌دهد. این وضعیت به فدرال رزرو فضای بیشتری برای صبر یا حتی بررسی تسهیل سیاست پولی می‌دهد و می‌تواند سقفی برای رشد دلار ایجاد کند. با این حال، تنش‌های جاری پیرامون آبراه‌های کلیدی خاورمیانه همچنان یک سطح پایه از تقاضای پناهگاه امن برای دلار فراهم می‌کند.

با توجه به این سیگنال‌های متعارض، معتقدیم نگهداری موقعیت‌های لانگ مستقیم (outright) در USD/JPY در هفته‌های پیش رو بیش از حد پرریسک است. رویکرد محتاطانه‌تر، استفاده از مشتقات برای تعریف ریسک است؛ مانند خرید اختیار خرید ین (JPY Call) یا اختیار فروش USD/JPY (USD/JPY Put) با سررسید اواخر ژوئیه یا اوت. این کار امکان позиشن‌گیری برای یک افت احتمالی ناشی از مداخله را فراهم می‌کند، در حالی‌که اگر معامله کری همچنان جفت‌ارز را بالاتر ببرد، حداکثر زیان محدود می‌ماند.