سرمایهگذاری پرتفوی کانادا در اوراق بهادار خارجی در فوریه به ۲۵.۳۶ میلیارد دلار رسید؛ در حالیکه در دوره قبل ۱۱.۳۹ میلیارد دلار بود.
این دادهها افزایش ۱۳.۹۷ میلیارد دلاری نسبت به رقم قبلی را نشان میدهد و بیانگر تندتر شدن روند خرید اوراق بهادار خارج از کشور توسط کاناداییها در فوریه است.
دادههای فوریه که خروج ۲۵.۳۶ میلیارد دلار سرمایه به سمت اوراق بهادار خارجی را نشان میدهد، برای دلار کانادا یک سیگنال منفی (کاهشی) مهم است. وقتی سرمایه از کشور خارج میشود، برای خرید داراییهای خارجی معمولاً دلار کانادا فروخته و ارزهای دیگر خریده میشود؛ بنابراین فشار فروش مستقیم روی CAD ایجاد میکند. در نتیجه، در کوتاهمدت میتوان انتظار ادامه تضعیف دلار کانادا در برابر دلار آمریکا را داشت.
با توجه به تداوم این خروج سرمایه، جفتارز USD/CAD که اکنون حوالی ۱.۳۸۵۰ معامله میشود، میتواند پتانسیل رشد بیشتری داشته باشد. خرید «اختیار خرید (Call)» روی USD/CAD با سررسیدهای (تاریخ انقضاهای) ماه می و ژوئن و «قیمت اعمال» نزدیک ۱.۴۰۰۰، راهی است با «ریسک محدود» (یعنی زیان از ابتدا مشخص و محدود است) برای همراه شدن با این حرکت. این راهبرد زمانی سود میدهد که دلار کانادا مطابق انتظار ما تضعیف شود.
این جستوجو برای بازدهی خارجی احتمالاً به این دلیل رخ میدهد که بازارهای کانادا ضعیفتر عمل کردهاند؛ شاخص S&P/TSX از ابتدای سال تا امروز فقط ۱.۵٪ رشد کرده، در حالی که S&P 500 بیش از ۶٪ افزایش داشته است. این واگرایی از نگاه ما استفاده از «مشتقهها» (ابزارهای مالی مبتنی بر یک دارایی پایه، مثل اختیار معامله) را برای موقعیتگیری به زیان بازار سهام کانادا توجیه میکند. ما خرید «اختیار فروش (Put)» روی ETFهای شاخصمحورِ گسترده TSX را بهعنوان «پوشش ریسک» (کاهش زیان احتمالی) در برابر این ضعف نسبی، باارزش میدانیم.
همچنین این خروج سرمایه میتواند بانک مرکزی کانادا را به اتخاذ موضع محتاطانهتر یا «انبساطیتر» (یعنی کمتر متمایل به افزایش نرخ بهره) سوق دهد تا از سختتر شدن شرایط مالی جلوگیری کند. «مشتقههای نرخ بهره» (ابزارهایی که انتظارات بازار درباره مسیر نرخ بهره را منعکس میکنند) اکنون احتمال افزایش نرخ بهره تا میانه سال را کمتر از ماه گذشته قیمتگذاری میکنند. این نشان میدهد بازار بهتدریج اثر منفی این دادههای خروج سرمایه را در ارزیابی خود لحاظ میکند.