پوند/دلار (GBP/USD) در معاملات آسیایی روز جمعه نزدیک 1.3610 معامله شد؛ پس از آن‌که روز قبل تقریباً 1% رشد کرده بود. این جفت‌ارز با وجود تقویت دلار آمریکا، نوسان زیادی نداشت؛ زیرا افزایش تقاضا برای «دارایی امن» (یعنی دارایی‌ای که در زمان بحران سرمایه‌ها به سمت آن می‌رود) و در نتیجه تقویت دلار، به درگیری‌های خاورمیانه مرتبط بود.

روز پنج‌شنبه، بلومبرگ گزارش داد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گفته محاصره دریایی بنادر ایران را ادامه می‌دهد. این گزارش همچنین به نگرانی‌ها درباره بازگشایی‌نشدن سریع «تنگه هرمز» اشاره کرد و نوشت ترامپ از تلاش‌های کنگره برای محدود کردن اختیارات جنگی او انتقاد کرده است؛ از جمله پیشنهادی در مجلس سنا که همان روز رد شد.

تمرکز بازار بر داده‌های تورم آمریکا

داده‌های آمریکا در روز پنج‌شنبه نشان داد «شاخص قیمت PCE» (شاخص هزینه‌های مصرف شخصی؛ معیار مهم تورمی که فدرال رزرو برای سنجش تورم دنبال می‌کند) در ماه مارس نسبت به سال قبل به 3.5% رسید (از 2.8% در فوریه) و مطابق انتظار بود. این شاخص در مقیاس ماهانه 0.7% افزایش یافت. «PCE هسته» (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) هم 3.2% سالانه ثبت شد؛ پس از 3% در فوریه؛ که آن هم مطابق پیش‌بینی‌ها بود.

تولید ناخالص داخلی (GDP) آمریکا در برآورد اولیه و با نرخ سالانه‌سازی‌شده (یعنی تبدیل رشد فصلی به معادل سالانه برای مقایسه) در سه‌ماهه اول 2026 به 2.0% رسید؛ در حالی که انتظار 2.3% بود و نسبت به رقم قبلی 0.5% افزایش نشان داد. در بریتانیا، بانک مرکزی انگلیس نرخ پایه را در 3.75% نگه داشت؛ با رأی 8 به 1، و «هیو پیل» خواهان افزایش 25 «واحد پایه» بود (واحد پایه یعنی 0.01%؛ پس 25 واحد پایه برابر 0.25% است).

اندرو بیلی، رئیس بانک مرکزی انگلیس، به «ریسک‌های تورمی دور دوم» اشاره کرد (یعنی وقتی افزایش اولیه قیمت‌ها—مثلاً از انرژی—باعث افزایش دستمزدها و سپس افزایش دوباره قیمت‌ها می‌شود) و گفت فشارهای قیمتی ناشی از انرژی می‌تواند روی دستمزدها اثر بگذارد. او افزود اگر این فشارها به اقتصاد منتقل شود، کمیته سیاست پولی (MPC) ممکن است زودتر از موعد اقدام کند (اقدام پیشگیرانه یعنی قبل از بدتر شدن وضعیت).

اختلاف مسیر سیاست پولی بین دو بانک مرکزی می‌تواند نوسان GBP/USD را بیشتر کند. «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) با تورم بالا روبه‌رو است، اما بانک مرکزی انگلیس فعلاً نرخ‌ها را تغییر نداد؛ بنابراین مسیر بعدی نرخ بهره نامطمئن‌تر شده است. در چنین شرایطی، «استراتژی‌های اختیار معامله» (قراردادهایی که حق خرید/فروش را می‌دهند، نه الزام) که از حرکت‌های بزرگ قیمت سود می‌برند—مثل «لانگ استرادل» (خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش در یک قیمت اعمال برای بهره‌برداری از نوسان زیاد)—می‌تواند در هفته‌های آینده کاربردی باشد.

نوسان بازار و اختلاف سیاستی

درگیری‌های ادامه‌دار خاورمیانه عامل مهمی در افزایش تقاضای دارایی امن برای دلار آمریکاست. الگوی مشابهی را در حملات به حمل‌ونقل دریایی دریای سرخ در اواخر 2023 دیدیم که قیمت نفت برنت (شاخص نفت دریای شمال) را در یک ماه نزدیک 10% بالا برد. این فضا می‌تواند به این معنا باشد که هر تقویت پوند موقتی است؛ بنابراین بررسی موقعیت‌های کاهشی روی GBP/USD از مسیر «قراردادهای آتی» (futures؛ قرارداد استاندارد خرید/فروش در آینده) یا «اختیار فروش» (put option؛ حق فروش در قیمت مشخص) می‌تواند قابل توجه باشد.

دوگانگی روشن در سیاست پولی، محور اصلی تحلیل برای معامله است. با توجه به اینکه تورم هسته PCE آمریکا روی 3.2% بالا مانده، فدرال رزرو شاید مجبور شود موضع «هاوکیش» را حفظ کند (هاوکیش یعنی تمایل به سیاست سخت‌گیرانه و نرخ بهره بالاتر برای مهار تورم). در مقابل، رأی 8-1 بانک مرکزی انگلیس برای ثابت نگه داشتن نرخ نشان می‌دهد کمیته برای اقدام تردید دارد. این وضعیت یادآور اختلاف سیاستی سال 2022 است؛ زمانی که افزایش‌های تهاجمی نرخ بهره توسط فدرال رزرو «شاخص دلار آمریکا (DXY)» را به اوج 20 ساله رساند و اکنون هم ممکن است روندی شبیه آن شکل بگیرد.

عمل‌نکردن بانک مرکزی انگلیس، با وجود هشدارهای بیلی درباره اثرات دور دوم تورم، یک ریسک مهم برای پوند است. اگر بانک مرکزی منتظر بماند و قیمت انرژی همچنان بالا برود، ممکن است بعداً ناچار به افزایش‌های شدیدتر نرخ بهره شود؛ اقدامی که می‌تواند به اقتصاد آسیب بزند. این شرایط چشم‌انداز بنیادی ضعیف‌تری برای پوند را تقویت می‌کند و بررسی «پوشش ریسک نزولی» (Downside protection؛ ابزارهایی برای محدود کردن زیان در صورت افت قیمت) یا موقعیت‌های فروش کوتاه‌مدت/سفته‌بازانه (short؛ سود بردن از کاهش قیمت) را منطقی‌تر می‌سازد.