پوند/دلار (GBP/USD) در معاملات آسیایی چهارشنبه پس از افت‌های کوچک روز قبل، تا حوالی ۱.۳۵۲۰ کمی بالا آمد. نمودار روزانه نشان می‌دهد این جفت‌ارز نزدیک لبه پایینی «کانال صعودی» (مسیر نوسان قیمت بین دو خط موازیِ رو به بالا) قرار دارد؛ وضعیتی که می‌تواند هشدارِ افزایش احتمال «چرخش نزولی» (برگشت روند به سمت کاهش) باشد.

تا زمانی که قیمت بالای «میانگین متحرک نمایی ۹روزه» و «میانگین متحرک نمایی ۵۰روزه» بماند، تمایل کلی کمی رو به بالا است. «شاخص قدرت نسبی ۱۴روزه (RSI)» نزدیک ۵۶ است؛ یعنی شتاب صعودی وجود دارد، اما هنوز حالت «بیش‌خرید» (بالا رفتن بیش از حد و احتمال اصلاح) دیده نمی‌شود.

سطوح کلیدی تکنیکال

اگر قیمت بالاتر برود، «مقاومت» (ناحیه‌ای که معمولاً جلوی رشد قیمت را می‌گیرد) در ۱.۳۵۹۹ قرار دارد؛ سقف دوماهه ثبت‌شده در ۱۷ آوریل. بعد از آن، محدوده بالایی کانال نزدیک ۱.۳۸۶۹ است؛ سطحی که آخرین بار در سپتامبر ۲۰۲۱ دیده شد و در ۲۷ ژانویه لمس شد.

در سمت پایین، قیمت در حال آزمودن «حمایت» (ناحیه‌ای که معمولاً جلوی افت را می‌گیرد) نزدیک ۱.۳۵۱۰ است؛ نزدیک به میانگین متحرک نمایی ۹روزه در ۱.۳۵۰۹. حمایت بعدی میانگین متحرک نمایی ۵۰روزه در ۱.۳۴۴۰ است.

شکست (عبور قطعی) زیر این محدوده حمایتی می‌تواند مسیر را به سمت ۱.۳۱۵۹ باز کند؛ کف پنج‌ماهه ۳۱ مارس، و سپس ۱.۳۰۱۰. سطح ۱.۳۰۱۰ پایین‌ترین مقدار از آوریل ۲۰۲۵ است و در نوامبر ۲۰۲۵ ثبت شده است.

ملاحظات راهبردی

جفت‌ارز GBP/USD حوالی ۱.۳۵۲۰ در نقطه تصمیم‌گیری مهمی قرار دارد و کف کانال صعودی را می‌سنجد. هرچند میانگین‌های متحرک نشان‌دهنده قدرتِ پس‌زمینه هستند، اما شکست زیر ۱.۳۵۱۰ می‌تواند نشانه جدیِ چرخش نزولی باشد. این یعنی بین شتاب صعودیِ میان‌مدت و خطر ریزش کوتاه‌مدت، تضاد وجود دارد.

این کشمکش تکنیکال با داده‌های اخیر اقتصاد هم پررنگ‌تر شده که برای هر دو ارز پیام‌های متفاوتی می‌دهند. آخرین عدد «شاخص قیمت مصرف‌کننده بریتانیا (CPI)» (معیار تورم مصرف‌کننده) برای مارس ۲۰۲۶ کمی بالاتر از انتظار و ۲.۳٪ اعلام شد؛ موضوعی که می‌تواند باعث شود «بانک مرکزی انگلستان» کاهش احتمالی نرخ بهره را عقب بیندازد. اما «خرده‌فروشی بریتانیا» در همان ماه برخلاف انتظار ۰.۵٪ افت کرد و نگرانی درباره وضعیت مصرف‌کننده را بالا برد.

آن‌طرف، «اشتغال غیرکشاورزی آمریکا (NFP)» (گزارش ماهانه ایجاد شغل به‌جز بخش کشاورزی) نشان داد رشد اشتغال بیش از انتظار کند شده؛ چیزی که معمولاً دلار را تضعیف می‌کند. با این حال، مقام‌های «فدرال رزرو» همچنان تأکید می‌کنند تمرکز اصلی‌شان تورم است و با امید بازار به کاهش سریع سیاست‌های سخت‌گیرانه مخالفت می‌کنند. این اختلاف بین کند شدن رشد و لحن سخت‌گیرانه سیاست‌گذار، مسیر دلار را نامطمئن کرده است.

با توجه به این عدم‌قطعیت، برای هفته‌های آینده یک رویکرد می‌تواند «خرید نوسان» باشد؛ یعنی استفاده از ابزارهایی که از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت سود می‌برند. می‌توان «استرنگل خرید» (Long Strangle: خرید هم‌زمان یک اختیار فروش و یک اختیار خرید، هر دو «خارج از پول» یعنی با قیمت اعمال دورتر از قیمت فعلی) را بررسی کرد: خرید «اختیار فروش» با «قیمت اعمال» زیر ۱.۳۵۰۰ و خرید «اختیار خرید» با قیمت اعمال بالای ۱.۳۶۰۰. این موقعیت در صورت حرکت چشمگیر قیمت به هر سمت می‌تواند سودآور باشد.

برای کسانی که نگاه صعودی قوی‌تری دارند، «اسپرد صعودی اختیار خرید» (Bull Call Spread: خرید یک اختیار خرید و فروش یک اختیار خرید دیگر در قیمت اعمال بالاتر برای کاهش هزینه) روش کم‌هزینه‌تری از نظر سرمایه است. مثلاً خرید اختیار خرید با قیمت اعمال ۱.۳۵۵۰ و هم‌زمان فروش اختیار خرید با قیمت اعمال ۱.۳۷۵۰ برای تأمین بخشی از هزینه. این راهبرد از حرکت به سمت سقف کانال نزدیک ۱.۳۸۶۹ بهره می‌برد و ریسک را مشخص (محدود) می‌کند.

در مقابل، اگر انتظار داشته باشیم حمایت کانال شکسته شود، «اسپرد نزولی اختیار فروش» (Bear Put Spread: خرید اختیار فروش و فروش اختیار فروش دیگر در قیمت اعمال پایین‌تر) گزینه مناسب‌تری است. می‌توان اختیار فروش با قیمت اعمال ۱.۳۵۰۰ را خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال ۱.۳۳۰۰ را فروخت. این کار ما را برای حرکت به سمت میانگین متحرک نمایی ۵۰روزه در ۱.۳۴۴۰ یا حتی کف مارس در ۱.۳۱۵۹ آماده می‌کند؛ سطحی که از اواخر ۲۰۲۵ دیگر دیده نشده بود.