USD/JPY روز سه‌شنبه در بازه ۸۰ پیپی معامله شد و نزدیک ۱۵۹.۶۲ بسته شد؛ پس از ثبت کف ۱۵۸.۹۶ در ساعات ابتدایی آسیا و سقف ۱۵۹.۷۹ در اواخر معاملات نیویورک. این جفت‌ارز از اواسط مارس تا حد زیادی بدون تغییر مانده و سطح ۱۶۰.۰۰ با آزمون‌های تکراری نقش «سقف» را داشته است.

تقویم داده‌های ژاپن در ۴۸ ساعت آینده شلوغ‌تر می‌شود. آمار «خرده‌فروشی» (Retail Trade؛ یعنی تغییر فروش فروشگاه‌ها) ماه مارس چهارشنبه منتشر می‌شود؛ پیش‌بینی ۰.۸٪ نسبت به مدت مشابه سال قبل در برابر رقم قبلی منفی ۰.۲٪ است. «شاخص قیمت مصرف‌کننده توکیو» (Tokyo CPI؛ سنجه تورم در پایتخت که زودتر از تورم ملی منتشر می‌شود) پنج‌شنبه اعلام می‌شود؛ معیار «بدون غذای تازه» (ex-fresh-food؛ یعنی حذف اقلام بسیار نوسانی مثل مواد غذایی تازه برای تصویر دقیق‌تر تورم) ۱.۸٪ سالانه در برابر ۱.۷٪ قبلی پیش‌بینی شده است، در حالی‌که بازده اوراق دولتی ژاپن با سررسید دو سال (یعنی نرخ سود بازار روی بدهی دولت) نزدیک اوج چند دهه اخیر قرار دارد.

محرک‌های کلیدی آمریکا و ژاپن

در آمریکا، تصمیم «فدرال رزرو» (Federal Reserve؛ بانک مرکزی آمریکا) چهارشنبه ساعت ۱۸:۰۰ UTC اعلام می‌شود و انتظار می‌رود «نرخ بهره سیاستی» یا فدرال‌فاندز (federal funds rate؛ نرخ هدف بین‌بانکی که جهت کلی نرخ‌های بهره را تعیین می‌کند) در محدوده ۳.۵۰٪ تا ۳.۷۵٪ بدون تغییر بماند. توجه بازار همچنین به درگیری ایران و اختلال احتمالی نفت در «تنگه هرمز» است؛ پیش از انتشار «تولید ناخالص داخلی» (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده) سه‌ماهه اول آمریکا و «شاخص قیمت PCE هسته» (Core PCE Price Index؛ معیار تورم ترجیحی فدرال رزرو با حذف اقلام پرنوسان) در روز پنج‌شنبه.

در نمودار ۱۵ دقیقه‌ای، قیمت در ۱۵۹.۶۲ معامله می‌شود؛ بالاتر از قیمت آغاز روز در ۱۵۹.۳۶، و «استوکستیک RSI» (Stochastic RSI؛ نوسان‌نمایی برای سنجش شدت حرکت و احتمال اشباع خرید/فروش) حوالی میانه محدوده ۵۰ قرار دارد. در نمودار روزانه، قیمت بالاتر از «میانگین متحرک نمایی» ۵۰روزه (50-day EMA؛ میانگین وزنی که به قیمت‌های جدیدتر وزن بیشتری می‌دهد) در ۱۵۸.۴۴ و بالاتر از EMA ۲۰۰روزه در ۱۵۵.۱۰ است و استوکستیک RSI نزدیک میانه ۵۰ دیده می‌شود.

تصویر آشنایی می‌بینیم: USD/JPY به سمت ۱۷۰.۰۰ حرکت می‌کند؛ مشابه زمانی که جفت‌ارز این موقع سال گذشته در ۲۰۲۵ زیر سطح ۱۶۰.۰۰ گیر کرده بود. مسئله اصلی تغییر نکرده است: «اختلاف نرخ بهره» آمریکا و ژاپن همچنان موتور اصلی ضعف ین است. «نرخ سیاستی» فدرال رزرو در ۴.۵۰٪ ثابت مانده، در حالی که «بانک مرکزی ژاپن» (Bank of Japan؛ نهاد تعیین‌کننده سیاست پولی ژاپن) نرخ را فقط تا ۰.۱۰٪ بالا برده است.

همان‌طور که ۱۶۰.۰۰ خط قرمز بود، هشدارهای لفظی شدید مقام‌های ژاپنی نشان می‌دهد ۱۷۰.۰۰ سطح حیاتی جدید است. باید افت‌های تند چندین واحدی ین (multi-yen drops؛ یعنی حرکت‌های بزرگ در نرخ تبدیل که در چند «ین» جابه‌جا می‌شود) را به یاد داشته باشیم که پس از «مداخله رسمی» (official intervention؛ خرید/فروش مستقیم ارز توسط دولت/بانک مرکزی برای اثرگذاری بر نرخ) و بعد از عبور از ۱۵۰ در ۲۰۲۲ رخ داد، و همچنین نوسان شدیدی که پس از شکسته‌شدن ۱۶۰ سال گذشته دیدیم. این سابقه نشان می‌دهد خرید «اختیار خرید» بسیار دور از قیمت فعلی (far out-of-the-money call options؛ اختیار خریدی که قیمت اعمالش خیلی بالاتر از قیمت فعلی است و احتمال سوددهی‌اش پایین‌تر است) بسیار پرریسک است، چون یک اقدام ناگهانی مقام‌ها می‌تواند این قراردادها را یک‌شبه بی‌ارزش کند.

استراتژی‌های اختیار معامله و نوسان

داده‌های اقتصادی پیشِ‌رو برای حرکت بعدی تعیین‌کننده است؛ همان‌طور که در ۲۰۲۵ بود. با توجه به اینکه تورم «PCE هسته» آمریکا اخیراً در ۲.۸٪ چسبنده بوده (sticky؛ یعنی به‌راحتی پایین نمی‌آید)، بعید است فدرال رزرو به‌زودی پیام روشنی درباره کاهش‌های جدید نرخ بهره بدهد و این موضوع از دلار حمایت می‌کند. با اینکه تورم ملی ژاپن بالاتر از هدف ۲٪ مانده، رویکرد محتاطانه بانک مرکزی ژاپن همچنان به ین فشار می‌آورد و مسیر کم‌مقاومت همچنان رو به بالا است.

این کشمکش میان روند صعودی آرام و تهدید مداخله ناگهانی باعث افزایش «نوسان ضمنی» (implied volatility؛ نوسانی که از قیمت‌گذاری اختیار معامله برداشت می‌شود و انتظار بازار از شدت حرکت آینده را نشان می‌دهد) در بازار اختیار معامله شده است. در چنین شرایطی، فروش «استرَنگِل» کوتاه‌مدت (short-dated strangles؛ هم‌زمان فروش اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال‌های متفاوت و سررسید نزدیک، برای سود بردن از ماندن قیمت در یک محدوده) جذاب است، چون اگر جفت‌ارز زیر ۱۷۰.۰۰ محصور بماند می‌تواند سود بدهد. با این حال، اگر شکست پرشتاب در هر جهت رخ دهد، این روش ریسک بالایی دارد.

برای کسانی که می‌خواهند نگاه صعودی را حفظ کنند اما ریسک بزرگ مداخله را مدیریت کنند، استفاده از «اسپرد اختیار معامله» (option spreads؛ ترکیب خرید و فروش اختیارها برای محدود کردن ریسک) منطقی است. مثلاً «اسپرد صعودیِ اختیار خرید» (bull call spread؛ خرید یک اختیار خرید و فروش یک اختیار خرید دیگر در قیمت اعمال بالاتر برای کاهش هزینه و محدود کردن سود/زیان) اجازه می‌دهد از ادامه رشد تدریجی سود بگیریم و در عین حال حداکثر زیان را مشخص کنیم اگر دولت وارد عمل شود و قیمت سقوط کند. این روش کمک می‌کند در معامله بمانیم بدون اینکه در معرض حرکت شدید و زیان‌بار قرار بگیریم.