ارزهای آمریکای لاتین در سهماهه گذشته بهترین عملکرد را در میان ارزهای بازارهای نوظهور داشتند و در دوره درگیری نیز میزان سرمایهگذاری روی آنها محکم باقی ماند. محرک اصلی، **نرخهای بهره اسمی و واقعی** جذاب بود؛ منظور از *نرخ بهره اسمی* نرخ اعلامی بانک مرکزی است و *نرخ بهره واقعی* یعنی نرخ بهره پس از کسر اثر تورم.
حسوحال ریسکپذیری بازار بهتر شده اما هنوز شکننده است، و میزان نگهداری ارزهای بازارهای نوظهور بهتدریج رو به افزایش گذاشته است. با این حال، عملکرد بین مناطق یکسان نبوده است.
بازگشت فشار پوشش ریسک دلار
دلار آمریکا در ژانویه و فوریه با فشار برونمرزی مرتبط با **تقاضای پوشش ریسک** روبهرو شد و این فشار پس از آتشبس دوباره برگشت. *پوشش ریسک (Hedging)* یعنی سرمایهگذار برای کمکردن ریسک نوسان نرخ ارز، معاملهای انجام میدهد که زیان احتمالی را جبران کند. آمریکای لاتین در این سهماهه بیشترین خرید را به خود دید.
ارزهای آمریکای لاتین همچنان بیشترین میزان نگهداری را داشتند و در دوره درگیری هیچکدام وارد محدوده «کمنگهداری» نشدند. اگر آتشبس ادامه پیدا کند و ریسکپذیری تقویت شود، ممکن است نگهداری سایر داراییهای ریسکی هم ترمیم شود؛ در نتیجه، فضای رشد بیشتر برای ارزهای آمریکای لاتین محدودتر میشود.
هر تغییر زودهنگام لزوماً «سودِ بهرهای» را تضعیف نمیکند؛ این اتفاق زمانی میافتد که فروش بزرگی در ارزهای آمریکای لاتین شکل بگیرد. *سودِ بهرهای (Carry)* یعنی کسب سود از نگهداری ارزی با نرخ بهره بالاتر و تأمین مالی آن با ارزی با نرخ بهره پایینتر. با بهتر شدن **ارزشگذاری**ها، داراییهای آسیا-اقیانوسیه و EMEA میتوانند جذابتر شوند و **چرخش سرمایه** بیشتر شود؛ *چرخش سرمایه (Rotation)* یعنی جابهجایی پول از یک بازار به بازار دیگر. همچنین با ارزانتر شدن تدریجی **هزینه تأمین مالی دلار**، این چرخش میتواند سرعت بگیرد؛ منظور از هزینه تأمین مالی دلار، نرخ و هزینه وامگرفتن/تأمین دلار برای انجام معاملات است.
میبینیم ارزهای آمریکای لاتین بهترین عملکرد را داشتهاند، عمدتاً به خاطر نرخ بهره بالا که سرمایه زیادی جذب کرده است. با نگاه به ۲۰۲۵، پایداری ارزهایی مثل پزوی مکزیک در دوره درگیری آنها را به نوعی «پناهگاه» تبدیل کرد، اما این معامله حالا بیش از حد شلوغ شده است؛ یعنی افراد زیادی در یک سمت بازار قرار گرفتهاند و در صورت برگشت روند، فشار خروج میتواند بالا برود. دادههای «موسسه مالی بینالمللی» هم این موضوع را تأیید میکند و نشان میدهد ورود سرمایه به منطقه در مارس ۲۰۲۶ به بالاترین سطح سهسال اخیر رسیده است.
اختیار معامله و فرصتهای چرخش
در حالی که آتشبس برقرار است و ریسکپذیری جهانی آرامآرام برمیگردد، باید نسبت به رشد بیشتر ارزهای آمریکای لاتین محتاط بود. احتمالاً پول کمکم به دنبال قیمتهای بهتر در جاهای دیگر میرود و به داراییهای آسیا و اروپا که در دوره درگیری نادیده گرفته شدند، منتقل میشود. برای نمونه، زلوتی لهستان و فورینت مجارستان عقبماندگی محسوسی داشتهاند اما حالا نشانههایی از ثبات نشان میدهند؛ چون نگرانیهای امنیت انرژی اروپا که از ۲۰۲۵ پررنگ بود، کمتر شده است.
این یعنی زمان مناسبی است که برای موقعیتهای خرید خود روی ارزهای آمریکای لاتین، سراغ **راهکارهای محافظتی با اختیار معامله** برویم. *اختیار معامله (Options)* قراردادی است که «حق» خرید یا فروش یک دارایی را تا تاریخ مشخص میدهد. میتوان به خرید «پوت» روی رئال برزیل (BRL) یا فروش «کال» خارج از پول روی پزوی مکزیک (MXN) فکر کرد تا در برابر افت محافظت ایجاد شود یا اگر از اینجا به بعد ارزها عمدتاً درجا زدند، سود به دست آید. *پوت (Put)* یعنی حق فروش و *کال (Call)* یعنی حق خرید. *خارج از پول (Out-of-the-money)* یعنی قیمتی که فعلاً برای اعمال قرارداد جذاب نیست و بیشتر برای بیمه/درآمد استفاده میشود. همچنین **نوسان ضمنی** این جفتها بعد از آتشبس کاهش یافته اما نسبت به سطحهای تاریخی قبل از ۲۰۲۵ همچنان بالاست؛ *نوسان ضمنی (Implied volatility)* یعنی نرخی که بازار از قیمت اختیارها برای برآورد نوسان آینده برداشت میکند و معمولاً تعیینکننده هزینه «حقبیمه» اختیار است.
همزمان، در ارزهای ارزانقیمتترِ منطقه آسیا-اقیانوسیه هم فرصت دیده میشود که میتوانند از این چرخش سرمایه سود ببرند. وون کره جنوبی گزینه شاخصی است و هنوز حدود ۸٪ پایینتر از میانگین قبل از درگیری (اوایل ۲۰۲۵) معامله میشود، با اینکه دادههای صادرات سهماهه اول ۲۰۲۶ نشاندهنده بهبود قوی است. خرید اختیار خرید روی وون میتواند راهی کمهزینه برای قرار گرفتن در مسیر یک جهش جبرانی در ماههای آینده باشد.
کل این چرخش میتواند سریعتر شود چون وامگرفتن دلار آمریکا ارزانتر شده است. پس از اظهارنظرهای متمایل به کاهش سختگیریِ فدرال رزرو در ماه گذشته، شاخصهای کلیدی تأمین مالی نشان میدهد هزینه وامگیری به پایینترین سطح از پایان ۲۰۲۵ رسیده است. این موضوع تأمین پول برای ورود به ارزهای پُربازده یا ارزانقیمتتر EMEA و APAC را آسانتر میکند و روی موقعیتهای شلوغ در آمریکای لاتین فشار میگذارد.
