TD Securities انتظار دارد حجم فروش خرده‌فروشی بریتانیا در مارس نسبت به ماه قبل ۰.۱٪ افزایش یابد؛ در حالی که پیش‌بینی بازار ۰.۰٪ است. در فوریه فروش نسبت به ماه قبل ۰.۴٪ کاهش داشت، پس از رشد ژانویه که با «تخفیف‌ها و فروش‌های ویژه» تقویت شده بود.

افزایش مارس بیشتر به «کم‌تر شدن اثر غیرعادیِ فروش‌های ویژه» مربوط است، نه تغییر در «تقاضای واقعی». فروش اینترنتی و فروش خارج از فروشگاه (مثل سفارش تلفنی یا پلتفرم‌های آنلاین) می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما فروش مواد غذایی و سوپرمارکت‌ها ممکن است عدد کل را پایین بکشد.

Retail Sales Outlook

انتظار می‌رود اثر آب‌وهوا بر کالاهای خانگی (مثل لوازم خانه) کمتر شود، چون مارس روزهای گرم‌تر و بارندگی کمتر داشت. رشد مورد انتظار «محدود» توصیف شده است؛ در دوره‌ای پس از آغاز درگیری‌های خاورمیانه.

فعالیت بخش خصوصی بریتانیا در آوریل افزایش یافت؛ بر اساس خوانش‌های PMI برای تولید و خدمات. «PMI» یا شاخص مدیران خرید، یک نظرسنجی ماهانه از مدیران بنگاه‌هاست که نشان می‌دهد شرایط کسب‌وکار بهتر شده یا بدتر. شاخص تولید به ۵۳.۶ رسید (پیش‌بینی TDS: ۵۰.۵؛ پیش‌بینی بازار: ۵۰.۳؛ عدد قبلی: ۵۱.۰) و خدمات به ۵۲.۰ رسید (TDS/بازار: ۵۰.۰؛ قبلی: ۵۰.۵). عدد بالای ۵۰ معمولاً به معنی رشد است.

افزایش بخش تولید به سفارش‌گذاری زودتر و «انباشت موجودی» (یعنی بالا بردن ذخایر انبار) نسبت داده شد؛ در واکنش به افزایش قیمت مواد اولیه و نگرانی درباره «زنجیره تأمین» (مسیر تهیه و رساندن مواد و کالا). عدد خدمات هم به هزینه‌کرد فناوری و فعالیت‌های بازاریابی مربوط دانسته شد، اما تقاضا و انتظارات زیر فشار «افزایش سریع‌تر هزینه‌های ورودی» (مثل دستمزد و مواد اولیه)، نااطمینانی جهانی و هزینه‌های بالاتر حمل‌ونقل قرار داشت.

ما افزایش محدود فروش خرده‌فروشی را محتمل می‌دانیم، اما این بیشتر شبیه بازگشت به حالت عادی بعد از فروش‌های ویژه ژانویه است، نه نشانه تقاضای قوی مصرف‌کننده. فروش آنلاین کمک می‌کند، اما فروش مواد غذایی همچنان ضعیف است و رشد واقعی را محدود می‌کند. این یعنی شرط‌بندی روی جهش بزرگ سهام شرکت‌های وابسته به مصرف‌کننده ممکن است زود باشد.

Market Risks And Positioning

بازگشت فعالیت کسب‌وکار در بریتانیا در آوریل، با رسیدن PMI تولید به سقف اخیر ۵۳.۶، در ظاهر مثبت است. اما به نظر ما این بیشتر ناشی از «احتکار/انباشت مواد» توسط شرکت‌ها به دلیل ترس از افزایش قیمت‌ها و مشکل در زنجیره تأمین است، نه جهش در سفارش‌های واقعی مشتریان. این نوع رشد پایدار نیست و ممکن است در هفته‌های آینده سریع برگردد.

تهدید اصلی از نظر ما شتاب گرفتن هزینه سوخت و مواد اولیه است که تورم اخیر بریتانیا را به ۳.۵٪ رسانده؛ بالاتر از هدف بانک مرکزی. «تورم» یعنی افزایش عمومی قیمت‌ها. این فشار تورمی، همراه با نااطمینانی جهانی، شرکت‌ها را محتاط می‌کند و ممکن است بانک مرکزی را مجبور کند «نرخ بهره» را برای مدت طولانی‌تری بالا نگه دارد. نرخ بهره یعنی هزینه وام‌گرفتن در اقتصاد. این وضعیت برای سودآوری شرکت‌ها و بازار سهام فضای سخت‌تری می‌سازد.

در گذشته، این شرایط یادآور نوسان‌هایی است که در ۲۰۲۵ دیدیم؛ زمانی که نشانه‌های اولیه بهبود، با شوک‌های غیرمنتظره عرضه جهانی (اختلال در تأمین کالاها و مواد) از بین رفت. با توجه به تنش‌های ژئوپلیتیک فعلی، باید آماده نتیجه مشابهی باشیم که در آن داده‌های مثبت می‌تواند گمراه‌کننده باشد. بنابراین تکیه صرف بر اعداد PMI برای خرید سنگین در بازار، پرریسک به نظر می‌رسد.

در واکنش، معامله‌گران می‌توانند به خرید پوشش ریسک در برابر افت احتمالی بازار فکر کنند. خرید «اختیار فروش (Put Option)» روی شاخص FTSE 250 می‌تواند راهی محتاطانه برای پوشش ریسک باشد؛ اختیار فروش قراردادی است که حق فروش در قیمت مشخص را می‌دهد. «پوشش ریسک/هج» یعنی کاهش اثر زیان از حرکت نامطلوب بازار. با توجه به اینکه «نوسان ضمنی» (برآورد نوسان آینده که از قیمت آپشن‌ها برداشت می‌شود) هنوز نسبتاً پایین است، هزینه این بیمه فعلاً خیلی بالا نیست.

برای معامله‌گران ارز، تورم بالای ماندگار پوند بریتانیا را در موقعیت شکننده‌ای قرار می‌دهد. نااطمینانی درباره تصمیم بعدی بانک مرکزی می‌تواند باعث نوسان بزرگ در جفت‌ارزهایی مثل GBP/USD شود؛ «جفت‌ارز» یعنی قیمت یک ارز نسبت به ارز دیگر. راهبردهای آپشنی که از افزایش نوسان سود می‌برند، مثل «لانگ استرادل (Long Straddle)» (خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان برای سود بردن از حرکت بزرگ در هر جهت)، ممکن است برای عبور از هفته‌های پرنوسان مناسب باشد.