تورم قیمت مصرفکننده کرهجنوبی در آوریل نسبت به سال قبل به ۲.۶٪ رسید؛ از ۲.۲٪ در مارس بالاتر رفت. این رقم با انتظار بازار همخوان بود، اما از برآورد ۲.۸٪ پایینتر آمد؛ چون قیمت مواد غذایی بیش از انتظار کاهش یافت.
تورم آوریل بالاترین سطح در ۲۱ ماه گذشته بود و حمایتهای دولت سرعت افزایش قیمتها را محدود کرد. این حمایتها شامل کوپن/کارت خرید مواد غذایی، سقفگذاری قیمت بنزین، و ثابت نگه داشتن هزینههای خدمات عمومی (مثل برق، گاز و آب) بود.
تورم هسته و فشارهای انرژی
تورم بدون احتساب مواد غذایی و انرژی (تورم هسته؛ یعنی شاخصی که نوسانات شدید خوراک و انرژی را کنار میگذارد تا روند اصلی قیمتها بهتر دیده شود) برای دومین ماه پیاپی روی ۲.۲٪ ماند. بیشترین افزایش قیمت مربوط به بخش انرژی بود که با بالا رفتن قیمت نفت و فرآوردههای نفتی رخ داد.
قیمت نفت و فرآوردههای نفتی ۲۱.۹٪ نسبت به سال قبل رشد کرد و ۰.۸۴ واحد درصد به تورم کل افزود (واحد درصد یعنی اثر مستقیم روی خودِ نرخ تورم، نه درصدِ تغییر یک کالا). سقفگذاری قیمت سوخت کمک کرد افزایش قیمت انرژی از بسیاری اقتصادهای بزرگ کمتر باشد.
در بخش خدمات، اجاره مسکن ۱.۰٪ افزایش یافت و از ژانویه ۲۰۲۴ بهتدریج بالا آمده است؛ زمانی که ۰.۲٪ کاهش داشت. تغییرات اجاره کند بوده و به نظام اجاره «جئونس» (Jeonse؛ شیوه رایج در کره که مستأجر مبلغ ودیعه بزرگ میپردازد و اجاره ماهانه کم یا نزدیک به صفر است) مربوط میشود.
انتظار میرود تورم کل با وجود اقدامات دولت بالاتر برود و شاید از ژوئن به حدود ۳٪ برسد. تمرکز سیاستگذار همچنان بر «انتظارات تورمی» است (یعنی برداشت مردم و بنگاهها از تورم آینده که میتواند خودش باعث افزایش قیمتها شود). همچنین افزایش تدریجی نرخ بهره پیشبینی میشود؛ از جمله مجموع ۵۰ واحد پایه (هر واحد پایه ۰.۰۱٪ است؛ ۵۰ واحد پایه یعنی ۰.۵٪) در نیمه دوم ۲۰۲۶، و احتمال افزایش نرخ در ژوئیه بیشتر از مه ارزیابی میشود.
پیامدها برای نرخها و وون کره
با رسیدن تورم کرهجنوبی به اوج ۲۱ ماهه ۲.۶٪ در آوریل، انتظار میرود بانک مرکزی کره (BoK) توجه بیشتری به افزایشهای بعدی نرخ بهره داشته باشد. این در حالی است که سقف قیمت سوخت و کوپنهای غذایی مانع جهش سریعتر تورم شدهاند؛ بهخصوص با توجه به اینکه نفت خام WTI (شاخص/معیار قیمت نفت آمریکا) اخیراً از ۹۵ دلار برای هر بشکه عبور کرده است. ثابت ماندن تورم هسته در ۲.۲٪ نشان میدهد فشارهای اصلی فعلاً قابل کنترل است.
بازار اکنون احتمال سیاست سختگیرانهتر بانک مرکزی را بیشتر در قیمتها لحاظ میکند (سیاست «هاوکیش» یعنی تمایل به افزایش نرخ بهره برای مهار تورم؛ در مقابل «داویش» یعنی تمایل به نرخهای پایینتر برای حمایت از رشد). انتظار میرود افزایش نرخها در نیمه دوم سال آغاز شود و شروع آن در ژوئیه محتملتر از همین ماه است. این میتواند به تقویت وون کره در برابر ارزهایی کمک کند که بانک مرکزیشان نرمش بیشتری دارد؛ مثل ین ژاپن که بانک مرکزی ژاپن (BoJ) نرخ سیاستی را نزدیک ۰.۱۰٪ نگه داشته است.
در مجموع، افزایش ۵۰ واحد پایه تا پایان سال مطرح است که میتواند تقاضا برای وون را بالا ببرد. معاملهگران میتوانند به استفاده از «سوآپ نرخ بهره پرداخت ثابت» فکر کنند (سوآپ یعنی قرارداد مبادله جریانهای پرداخت؛ «پرداخت ثابت» یعنی پرداخت نرخ ثابت و دریافت نرخ شناور، برای سود بردن از بالا رفتن نرخهای بهره) تا از افزایش نرخ پایه BoK از سطح فعلی ۳.۵۰٪ بهره ببرند. این دیدگاه با رشد آرام اجاره مسکن نیز همخوان است.
با وجود مسیر کلی، مداخله دولت برای کنترل قیمتها یک ریسک مهم است و میتواند زمانبندی BoK را عقب بیندازد. برای مدیریت این عدمقطعیت میتوان از «اختیار معامله» استفاده کرد (آپشن/اختیار یعنی حق خرید یا فروش در آینده با قیمت مشخص، بدون اجبار). نمونهاش خرید اختیار خرید وون (KRW Call؛ حق خرید وون) است که امکان بهرهبرداری از تقویت وون را میدهد و اگر تورم ناگهان کاهش یابد و افزایش نرخها عقب بیفتد، زیان را محدود میکند.
