نوردئا اکنون انتظار دارد بانک مرکزی اروپا (ECB) از ماه ژوئن چهار افزایش پیاپی نرخ بهره، هر بار به اندازه ۲۵ واحد پایه، انجام دهد؛ حتی با وجود خبر آتش‌بس در خاورمیانه. این پیش‌بینی کمی قبل از اعلام آتش‌بس به‌روزرسانی شده بود.

آتش‌بس به‌عنوان یک ریسک کاهنده برای این مسیر توصیف می‌شود، اما همچنان این سناریو «قابل اجرا» دانسته می‌شود. این دیدگاه به تشدید بیشتر تنش‌ها در خاورمیانه وابسته نیست.

گفته می‌شود تورم هسته (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و مواد غذایی) بیش از چهار سال بالاتر از هدف بوده است. بازار کار «فشرده» (یعنی کمبود نیروی کار و دشواری جذب نیرو که معمولاً به رشد دستمزدها منجر می‌شود) و اقتصاد «تاب‌آور» (یعنی مقاوم در برابر شوک‌ها و کندی رشد) توصیف شده؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره تورم را بالا نگه می‌دارد.

اظهارنظرهای نقل‌شده از اعضای شورای حکام ECB نشان می‌دهد زمان برای سنجش شرایط وجود دارد. این صحبت‌ها همچنین به محتمل بودن افزایش نرخ در ژوئن اشاره دارد و با اقدام در آوریل مخالفت می‌کند.

بخش بلندمدت‌تر منحنی بازده (یعنی نرخ‌های سود اوراق با سررسیدهای طولانی‌تر) تحت حمایت این نگاه ECB، پیش‌بینی رشد مقاوم و انتظار افزایش «صرف ریسک سررسید» است. صرف ریسک سررسید یعنی اضافه‌بازدهی که سرمایه‌گذاران برای نگهداری اوراق بلندمدت (به‌دلیل ریسک نوسان قیمت و نامطمئن بودن آینده) مطالبه می‌کنند. این عوامل به افزایش بیشتر بازدهی‌های بلندمدت مرتبط دانسته می‌شوند.

اکنون برای این آماده می‌شویم که ECB یک سری چهارمرحله‌ای افزایش نرخ بهره را آغاز کند: چهار افزایش پیاپی ۲۵ واحد پایه از ژوئن. نگرانی اصلی تورم هسته است که برای مدتی طولانی بالاتر از هدف بانک مانده است. تاب‌آوری غیرمنتظره اقتصاد به ECB دلیل کافی می‌دهد تا قاطعانه عمل کند.

آخرین داده‌های یورواستات (Eurostat، مرکز آمار اتحادیه اروپا) به این دیدگاه اعتبار می‌دهد: تورم هسته در مارس ۲۰۲۶ روی ۲.۷٪ مانده که به‌طور معناداری بالاتر از هدف ۲٪ است. همچنین نرخ بیکاری منطقه یورو اخیراً به ۶.۴٪ کاهش یافته؛ پایین‌ترین سطح چندسال اخیر که نشانه بازار کار فشرده است و می‌تواند رشد دستمزدها را تقویت کند. این اعداد توضیح دادنِ تعویق بیشتر چرخه افزایش نرخ را برای ECB دشوار می‌کند.

خبر آتش‌بس در خاورمیانه بخشی از نگرانی‌های فوری را کمتر کرده، اما تمرکز ما همچنان روی فشارهای بنیادی قیمت‌هاست. این محرک‌های داخلی تورم، مثل افزایش قیمت خدمات (بخش خدمات شامل حمل‌ونقل، آموزش، درمان، رستوران و… است)، خیلی قبل از تنش‌های ژئوپولیتیک اخیر در حال شکل‌گیری بود. بنابراین مسیر افزایش نرخ ECB را وابسته به درگیری‌های خارجی نمی‌دانیم و آن را همچنان قابل اجرا ارزیابی می‌کنیم.

برای بخش کوتاه‌مدت منحنی (نرخ‌ها در سررسیدهای نزدیک)، این یعنی آماده شدن برای نرخ‌های بالاتر از طریق ابزارهایی مثل قراردادهای آتی یوریبور (Euribor Futures؛ قراردادهایی که بر مبنای نرخ وام‌دهی بین‌بانکی یورو قیمت‌گذاری می‌شوند). به فروش قراردادهای آتی برای نیمه دوم ۲۰۲۶ و ابتدای ۲۰۲۷ فکر می‌کنیم تا افزایش‌های مورد انتظار منعکس شود. سواپ نرخ بهره (Interest Rate Swap؛ قراردادی برای مبادله نرخ ثابت با نرخ شناور) که در آن «پرداخت نرخ ثابت» انجام می‌شود هم راهی موثر برای موقعیت‌گیری در جهت این حرکت پیش‌بینی‌شده است.

انتظار می‌رود بازدهی‌های بلندمدت هم بالا برود، چون بازار یک بانک مرکزی انقباضی‌تر (Hawkish؛ یعنی متمایل به افزایش نرخ برای مهار تورم) و اقتصادی مقاوم را در قیمت‌ها لحاظ می‌کند. این یعنی معامله‌گران می‌توانند به سراغ راهبردهای کاهشی برای قراردادهای آتی اوراق دولتی بلندمدت، مثل بوند آلمان (German Bund؛ اوراق قرضه دولتی آلمان)، بروند. موقعیت‌هایی مثل خرید اختیار فروش (Put؛ ابزاری که حق فروش با قیمت مشخص را می‌دهد و با افت قیمت دارایی سود می‌گیرد) روی آتی بوند جذاب‌تر می‌شود، چون انتظار داریم قیمت اوراق بلندمدت کاهش یابد.