شاخص دلار آمریکا (DXY) هفته را با افزایش ملایم آغاز کرد، اما همچنان پایین‌تر از اوج نوسانی جمعه باقی ماند. این شاخص نزدیک 99.65 معامله شد و در روز 0.15% رشد داشت و بالای 99.50 در حال تثبیت بود (یعنی در یک بازه محدود نوسان می‌کرد و جهت مشخصی نمی‌گرفت). حس‌وحال ریسک‌پذیری بازار شکننده ماند، چون تنش‌های خاورمیانه شدت گرفت. این شرایط تقاضا برای دلار آمریکا را به‌عنوان «ارز ذخیره» (ارزی که دولت‌ها و بانک‌های مرکزی برای نگهداری ارزش و انجام پرداخت‌های بین‌المللی نگه می‌دارند) بالا برد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای ایران مهلت 48 ساعته تعیین کرد تا تنگه هرمز را دوباره باز کند و تهدید کرد زیرساخت‌های انرژی ایران را هدف قرار می‌دهد.

ریسک خاورمیانه از تقاضا برای دلار حمایت می‌کند

ایران اعلام کرد می‌تواند حملات به زیرساخت‌های انرژی را تشدید کند و همچنین تأسیسات آب‌شیرین‌کن (کارخانه‌هایی که آب شور را به آب قابل استفاده تبدیل می‌کنند) را در سراسر خاورمیانه هدف بگیرد. بالا رفتن قیمت نفت خام نگرانی‌های تورمی را بیشتر کرده و انتظار برای کاهش نرخ بهره توسط فدرال رزرو آمریکا در 2026 را کمتر کرده است؛ موضوعی که از دلار حمایت می‌کند. فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) برای امسال یک کاهش نرخ بهره را پیش‌بینی کرد، در حالی‌که بانک‌های مرکزی بزرگ دیگر از احتمال افزایش نرخ‌ها برای مهار فشارهای تورمی تازه خبر دادند. این تفاوت باعث شده رشد DXY محدود بماند و معامله‌گران محتاط‌تر عمل کنند. دلار آمریکا پرمعامله‌ترین ارز جهان است و بیش از 88% از گردش معاملات بازار ارز جهانی را تشکیل می‌دهد (بر اساس داده‌های سال 2022)، یعنی حدود 6.6 تریلیون دلار در روز. فدرال رزرو هدف تورم 2% دارد و می‌تواند با سیاست‌های «خرید گسترده دارایی‌ها» یا «کاهش این خریدها» (به زبان ساده: تزریق پول به بازار یا جمع‌کردن پول از بازار از راه خرید/فروش دارایی‌های مالی) روی ارزش دلار اثر بگذارد. شاخص دلار آمریکا بالای سطح 99.50 محکم مانده، چون بی‌ثباتی خاورمیانه سرمایه‌گذاران را به سمت دارایی‌های امن مثل دلار می‌برد. این را می‌توان یک کف موقت برای دلار دانست، چون ریسک‌های سیاسی معمولاً در بلندمدت قابل قیمت‌گذاری دقیق نیستند. معامله‌گران باید با احتیاط به این قدرت نگاه کنند، چون بیشتر از ترس می‌آید تا تکیه صرف بر پایه‌های اقتصادی قوی.

تورم ناشی از نفت و انتظار برای کاهش نرخ بهره

این وضعیت به قیمت نفت فشار افزایشی وارد کرده و قراردادهای آتی نفت برنت (قراردادهایی برای خرید/فروش نفت در آینده با قیمت مشخص) حالا بالای 110 دلار برای هر بشکه معامله می‌شوند؛ سطحی که به‌صورت پایدار از بحران انرژی 2022 دیده نشده بود. این جهش نگرانی تورم را بالا می‌برد و باعث شده بازار درباره احتمال کاهش نرخ بهره فدرال رزرو در سال جاری تجدیدنظر کند. «شاخص نوسان CBOE (VIX)» که به آن «شاخص ترس» هم می‌گویند (معیاری برای سنجش میزان نگرانی بازار از نوسان‌های بزرگ در آینده)، این اضطراب را نشان داده و اخیراً بالای 25 رفته است؛ سطحی که معمولاً نگهداری دارایی‌های امن مثل دلار را تقویت می‌کند. در حالی‌که فدرال رزرو برای 2026 یک کاهش احتمالی نرخ را مطرح کرده بود، تهدید تورم باعث می‌شود حتی همان یک مورد هم قطعی نباشد. در هفته‌های اخیر «قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال رزرو» (ابزاری که بازار با آن انتظار نرخ بهره آینده را قیمت‌گذاری می‌کند) تغییر کرده‌اند و احتمال کاهش نرخ در تابستان به شکل محسوسی کمتر شده است. همین تنظیم دوباره انتظارهای نرخ بهره، عامل اصلی مقاومت فعلی دلار است. با این حال، باید در نظر گرفت که بانک‌های مرکزی بزرگ دیگر وضعیت متفاوتی دارند و از احتمال افزایش نرخ برای مقابله با تورم خودشان صحبت می‌کنند. برای مثال، اظهارنظرهای اخیر بانک مرکزی اروپا (ECB) تندتر بوده است. یک افزایش غافلگیرکننده نرخ بهره از سوی ECB می‌تواند باعث تقویت سریع یورو در برابر دلار شود و به شاخص DXY فشار وارد کند. با توجه به این نیروهای مخالف، شرط‌بندی ساده روی بالا یا پایین رفتن دلار در حال حاضر پرریسک است. رویکرد محتاطانه‌تر می‌تواند معامله روی افزایش «نوسان ارز» باشد (یعنی پیش‌بینی اینکه حرکت‌ها بزرگ‌تر می‌شوند، بدون اینکه جهت را حدس بزنیم). استفاده از «اختیار معامله» (قراردادی که حق خرید یا فروش در قیمت مشخص را می‌دهد) مثل استراتژی «استرادل» روی جفت‌ارزهای اصلی مانند EUR/USD یا USD/JPY می‌تواند کارآمد باشد، چون از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت سود می‌برد، بدون اینکه لازم باشد علت دقیق حرکت را پیش‌بینی کنید.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید