حاکمیت و میزان نفوذ در بانک مرکزی چین
بانک مرکزی چین متعلق به دولت جمهوری خلق چین است؛ بنابراین یک نهاد کاملاً مستقل نیست. دبیر کمیته حزب کمونیست چین (مقام سیاسی ناظر بر مسیر و تصمیمها) که توسط رئیس شورای دولتی معرفی میشود، نفوذ زیادی بر مدیریت و جهتگیری دارد و «پان گونگشِنگ» همزمان این نقش و سمت رئیس کل بانک مرکزی را دارد. بانک مرکزی چین از چند ابزار سیاستی استفاده میکند؛ از جمله: – نرخ «ریپو معکوس» هفتروزه (ابزاری برای تزریق یا جمعآوری نقدینگی کوتاهمدت از طریق معامله با اوراق) – «تسهیلات وامدهی میانمدت» (وامهای میانمدت بانک مرکزی به بانکها برای تنظیم نقدینگی) – دخالت در بازار ارز (خریدوفروش ارز برای اثرگذاری بر نرخ) – «نسبت سپرده قانونی» یا RRR (مقدار پولی که بانکها باید نزد بانک مرکزی نگه دارند) نرخ معیار چین «نرخ وام پایه» یا LPR است (نرخی که بر هزینه وامها اثر میگذارد). این نرخ روی هزینه قرض گرفتن، وام مسکن، نرخ سود پسانداز و نرخ تبدیل یوان (پول چین) اثر دارد. چین ۱۹ بانک خصوصی دارد که بخش کوچکی از سیستم مالی محسوب میشوند. از «ویبَنک» و «مایبَنک» بهعنوان بزرگترینها نام برده میشود و مقررات سال ۲۰۱۴ اجازه داد وامدهندگان داخلی که با سرمایه خصوصی تامین مالی میشوند، در بخش تحت هدایت دولت فعالیت کنند. بانک مرکزی چین نرخ میانی (midpoint) یوان را قویتر از انتظار تعیین کرده و این یعنی قصد روشن برای حمایت از پول ملی. این کار نشان میدهد مقامها از فشارهای اخیرِ تضعیف ارزش یوان ناراضیاند. باید این را بهعنوان هشدار علیه شرطبندی تهاجمی روی افت یوان (باز کردن موقعیت «فروش» یا شورت، یعنی سود گرفتن از کاهش قیمت) در کوتاهمدت دید.تفاوت سیاستها و اثر بر بازار
این اقدام در شرایطی رخ میدهد که سیاست چین و آمریکا بهطور جدی از هم فاصله گرفته است؛ در آمریکا انتظار میرود فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) نرخ بهره را برای مدت طولانیتری بالا نگه دارد. ما کاهش قابلتوجه نرخ LPR پنجساله را در اواخر ۲۰۲۵ به یاد داریم؛ اقدامی برای حمایت از بخش املاکِ گرفتار که نشان میدهد چین تمایل به آسانگیری پولی (کم کردن فشار نرخ بهره و افزایش پول در گردش) دارد. این تضاد بین آسانگیری برای رشد و دفاع از ارزش پول، موضوع اصلی هفتههای پیش رو خواهد بود. دادههای اخیر هم همین تصویر را تقویت میکند. شاخص قیمت مصرفکننده چین (CPI، معیار تورم مصرفکننده) ماه گذشته بهسختی به ۰٫۹٪ نسبت به سال قبل رسید و به بانک مرکزی چین فضای کافی میدهد تا سیاست پولی سهلگیرانه (نرخهای پایینتر و نقدینگی بیشتر) را ادامه دهد. در همین حال، رشد صادرات ژانویه که فقط ۲٫۱٪ بود، کمتر از انتظارها قرار گرفت و نیاز به حمایت سیاستی از اقتصاد داخلی را پررنگتر کرد. این دادههای ضعیف داخلی، در تضاد با نمایش قدرت بیرونی بانک مرکزی در مدیریت نرخ ارز است. برای معاملهگران مشتقه (ابزارهای مالی وابسته به قیمت یک دارایی دیگر، مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی)، این شرایط میتواند نوسان ایجاد کند. برخورد بین پایههای ضعیف اقتصادی و مدیریت سختگیرانه نرخ ارز نشان میدهد «نوسان ضمنی» در اختیار معاملههای USD/CNY (برآورد بازار از نوسان آینده که در قیمت اختیارها دیده میشود) احتمالاً کمتر از واقعیت قیمتگذاری شده است. ما فکر میکنیم خرید اختیارها، مثل «استرَدل» (خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با یک قیمت اعمال، برای سود گرفتن از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت) میتواند راهی محتاطانه برای آماده شدن جهت یک حرکت بزرگ باشد. با توجه به سیگنال قوی بانک مرکزی، فروش اختیار خرید USD/CNY خارج از قیمت (out-of-the-money، یعنی اختیار خریدی که قیمت اعمالش بالاتر از قیمت فعلی است و فعلاً ارزش اجرایی ندارد) با سررسید کوتاهمدت میتواند راهی برای گرفتن «پرمیوم» (حقبیمه/پول دریافتی از فروش اختیار) باشد. این یعنی شرط میبندید بانک مرکزی چین در آینده نزدیک جلوی بالا رفتن شدید دلار در برابر یوان را میگیرد. با این حال، «کَری» مثبت از نگهداری دلار آمریکا (یعنی سود/مزیت ناشی از تفاوت نرخ بهره به نفع دلار) که در ۲۰۲۵ موضوع غالب بود، همچنان در افتهای قیمت خریدار جذب میکند. اگر به دورههای مشابه در ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ نگاه کنیم، میبینیم بانک مرکزی چین مرتب از نرخهای تثبیت روزانهاش برای مقابله با جو بازار و جلوگیری از افتهای بینظم استفاده کرده است. این الگوی رفتاری نشان میدهد موضع فعلی بانک مرکزی اتفاقی و یکباره نیست. انتظار داریم این نوع مداخله ادامه پیدا کند؛ ثبات کوتاهمدت ایجاد کند، اما تنش پنهان بازار را بیشتر کند. حساب واقعی VT Markets خود را بسازید و از همین حالا معامله را شروع کنید .
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
