بانک مرکزی چین، «بانک خلق چین» (PBOC)، طبق انتظار بازار نرخ بهره را بدون تغییر نگه داشت. نرخ اعلامشده ۳٪ بود.
این تصمیم یعنی در این جلسه تغییری در «نرخ سیاستی» (نرخی که بانک مرکزی بهعنوان جهتدهنده اصلی هزینه پول تعیین میکند) انجام نشده است. در این بهروزرسانی، عدد یا جزئیات سیاستی بیشتری ارائه نشد.
ثابت ماندن «نرخ وامدهی کلیدی» بانک خلق چین روی ۳٪ کاملاً در قیمتهای بازار لحاظ شده بود؛ بنابراین نباید انتظار شوک فوری داشت. همین نبودِ غافلگیری باعث میشود تمرکز معاملهگران به «سیگنالهای سیاستی آینده» (راهنماییها و نشانههایی از تصمیمهای بعدی) و دادههای اقتصادی پیشِرو منتقل شود. این تصمیم نشان میدهد فعلاً ثبات ارزش پول ملی برای سیاستگذار مهمتر از حمایت تهاجمی و پرقدرت از رشد اقتصادی است.
با توجه به تفاوت مسیر سیاست پولی با غرب، جایی که فدرال رزرو آمریکا نرخ خود را نزدیک ۴٫۷۵٪ نگه داشته، فشار بر یوان میتواند ادامهدار باشد. این وضعیت در سال ۲۰۲۵ بارها دیده شد و به تضعیف تدریجی ارز انجامید. بنابراین معاملهگران میتوانند خرید «اختیار خرید» (Call Option: قراردادی که حق خرید دارایی را با قیمت مشخص تا زمان معین میدهد) روی جفتارز USD/CNH (دلار/یوانِ خارج از سرزمین اصلی چین) را برای «پوشش ریسک» (هج: کاهش اثر زیان احتمالی) یا کسب سود از تضعیف بیشتر یوان در هفتههای آینده مدنظر قرار دهند.
در بازار سهام، نبودِ کاهش نرخ بهره یک «محرک» (عامل آغازگر رشد بزرگ) بالقوه را حذف میکند. با رشد نسبتاً متوسط ۴٫۸٪ تولید ناخالص داخلی فصل اول و ضعیف بودن آمار تولید صنعتی ماه مارس، انتظار میرود شاخصهای سهام چین مانند A50 در یک بازه محدود نوسان کنند و روند مشخصی نگیرند. در چنین وضعی، راهبردهایی مثل فروش «اختیار خرید بیرون از پول» (Out-of-the-money Call: اختیار خریدی که قیمت اعمالش بالاتر از قیمت فعلی است و فعلاً ارزش ذاتی ندارد) روی «قراردادهای آتی شاخص» (Index Futures: قرارداد خرید/فروش شاخص در آینده) میتواند برای کسب درآمد از بازار کمنوسان جذاب باشد.
این سیاست باثبات روی کالاهای وابسته به رشد چین مثل مس و سنگآهن هم اثر میگذارد. ثابت ماندن نرخ نشان میدهد تقاضا احتمالاً پایدار است، اما شتاب نمیگیرد؛ بنابراین میتواند جلوی رشد شدید قیمتها را بگیرد. پس از دوره پرنوسان اواخر ۲۰۲۵، ممکن است «نوسانپذیری اختیار معامله» کاهش پیدا کند؛ در نتیجه فرصتی برای فروش «استرنگل» (Strangle: فروش همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمتهای اعمال متفاوت، برای سود گرفتن از نوسان محدود) روی قراردادهای آتی ایجاد میشود؛ با این فرض که قیمتها در هیچیک از دو جهت جهش بزرگ نخواهند داشت.
