بانک اندونزی (Bank Indonesia) نرخ بهره اصلی خود را در سطح ۴.۷۵٪ نگه داشت؛ تصمیمی مطابق انتظار بازار.
این تصمیم به معنای ثابت ماندن «نرخ معیار» (نرخ مرجع سیاست پولی که سایر نرخهای بازار از آن اثر میگیرند) در همان سطح قبلی است و تغییری اعلام نشد.
با ثابت ماندن نرخ معیار در ۴.۷۵٪ دقیقاً مطابق پیشبینی بازار، ریسک رویداد کوتاهمدت از بین رفته است. نبودِ غافلگیری معمولاً باعث کاهش «نوسان ضمنی» (implied volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیار معاملهها برداشت میشود و انتظار بازار از نوسان آینده را نشان میدهد) برای روپیه اندونزی (IDR) در روزهای آینده میشود. معاملهگران میتوانند فروش «استرادل»های کوتاهمدت (straddle؛ همزمان فروش/خرید اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان و سررسید یکسان؛ فروش آن یعنی شرطبندی روی آرامش بازار) را برای بهرهگیری از دورهای با نوسان کمتر در نظر بگیرند.
تمرکز بانک مرکزی همچنان روی تورم و ثبات ارز است. قیمتهای مصرفکننده کمی بالاتر رفته و آخرین آمار مارس ۲۰۲۶ تورم را ۳.۱٪ نسبت به سال قبل نشان میدهد که از ماه قبل بیشتر است. این فشار به این معناست که صحبت از کاهش نرخ بهره زود است؛ بنابراین ورود به «سوآپ نرخ بهره» (interest rate swap؛ قرارداد مبادله جریان پرداخت بهره بین نرخ ثابت و نرخ شناور) با هدف کسب سود از کاهش نرخها، یعنی «دریافت نرخ ثابت» (receiving fixed؛ دریافت پرداختهای نرخ ثابت و پرداخت نرخ شناور) در حال حاضر جذاب نیست.
همچنین باید روپیه را زیر نظر داشت که نزدیک ۱۶,۱۰۰ در برابر دلارِ قوی آمریکا نوسان کرده است. بانک اندونزی با ثابت نگه داشتن نرخ، از ارز حمایت میکند تا از «تورم وارداتی» (افزایش قیمتها به دلیل گران شدن کالاهای وارداتی در اثر تضعیف ارز) جلوگیری شود. این موضوع نشان میدهد راهبردهای اختیار معامله که روی تضعیف شدید IDR شرط میبندند—مثل خرید «اختیار خرید دلار» بسیار دور از قیمت فعلی (far out-of-the-money USD calls؛ اختیار خریدی که قیمت اعمالش خیلی بالاتر از نرخ فعلی است و احتمال سوددهی کمی دارد)—ریسک بالایی دارند که در سررسید بیارزش شوند.
در سطح جهانی، پایبندی فدرال رزرو آمریکا به نگه داشتن نرخها در سطوح بالا، فضای مانور بانک اندونزی را محدود میکند. در سال ۲۰۲۵ هم همین عامل باعث شد BI ثبات را به جای تحریک اقتصادی در اولویت بگذارد. «اختلاف نرخ بهره» بین آمریکا و اندونزی (interest rate differential؛ فاصله نرخهای بهره که بر جریان سرمایه و نرخ ارز اثر میگذارد) همچنان عامل اصلی خواهد بود و رشد چشمگیر روپیه را محدود میکند.
