ایالات متحده حراج اوراق قرضه ۲۰ساله را با بازدهی ۴.۸۸۳٪ برگزار کرد. این رقم نسبت به حراج قبلی که ۴.۸۱۷٪ بود، افزایش داشت.
این تغییر یعنی افزایش ۰.۰۶۶ واحد درصدی. نتیجه حراج نشان میدهد هزینه استقراض دولت برای این سررسید نسبت به فروش قبلی بالاتر رفته است.
حراج اخیر اوراق ۲۰ساله تقاضای ضعیفتری داشت و همین موضوع بازدهی را تا ۴.۸۸۳٪ بالا برد. این یعنی بازار برای نگهداری بدهی بلندمدت دولت آمریکا «بازده بالاتر» میخواهد؛ احتمالاً چون انتظار دارد نرخهای بهره برای مدت طولانیتری بالا بمانند. این را میتوان نشانهای دانست که فدرالرزرو (بانک مرکزی آمریکا) کاهش نرخ بهره را دیرتر از چیزی که قبلاً تصور میشد انجام دهد.
برای معاملهگران نرخ بهره، این نشانه یعنی باید سناریوی «نرخهای بالا برای مدت طولانی» را جدیتر دید. میتوان به ابزارهای مشتقه (قراردادهای مالی که ارزششان از داراییهای دیگر مثل نرخ بهره یا اوراق قرضه میآید) فکر کرد؛ مثل قراردادهای آتی SOFR (نرخ مرجع تأمین مالی یکشبه با وثیقه اوراق خزانهداری آمریکا) برای شرطبندی روی کاهشنیافتن نرخها در کوتاهمدت، یا فروش قراردادهای آتی اوراق خزانه (یعنی گرفتن موقعیت فروش روی قراردادهای استاندارد اوراق دولتی)؛ چون اگر بازدهیها بالا بروند، قیمت اوراق معمولاً پایین میآید. این الگو یادآور تورم چسبنده سال ۲۰۲۴ است که در چند فصل پیاپی، بازدهیها بالاتر از انتظار باقی ماندند.
در بازار سهام، ماندگاری نرخهای بالا میتواند به سودآوری شرکتها و ارزشگذاریها فشار وارد کند، بهویژه در بخش فناوری. میتوان خرید اختیار فروش (Put Option؛ ابزاری برای پوشش ریسک که حق فروش در قیمت مشخص را میدهد) روی شاخصهایی مثل نزدک ۱۰۰ را بهعنوان پوشش ریسک در برابر افت احتمالی بازار در نظر گرفت. همچنین افزایش شاخص نوسان VIX (معیار انتظارات بازار از نوسان کوتاهمدت سهام آمریکا) که ماه گذشته تا ۱۴ پایین آمده بود، محتملتر به نظر میرسد و در نتیجه موقعیتهای منتفع از افزایش نوسان میتواند جذابتر شود.
این شرایط معمولاً به تقویت دلار آمریکا هم کمک میکند، چون بازدهی بالاتر سرمایه خارجی را جذب میکند. در این چارچوب، خرید دلار در برابر ارزهایی با نرخ بهره پایینتر مثل ین ژاپن میتواند منطقی باشد. اختلاف بازدهی میان اوراق دولتی آمریکا و ژاپن اکنون به بیش از ۴۲۵ واحد پایه رسیده است (واحد پایه یعنی یکصدم درصد)، و همین موضوع «معامله انتقالی/کریترید» را جذابتر میکند؛ یعنی وام گرفتن در ارز کمبهره و سرمایهگذاری در ارز پربازده.
