ریسک رکود منطقهای و رکود تورمی
گفت ریسک رکود در حال بالا رفتن است اما بسته به منطقه فرق میکند و آسیا را نسبت به آمریکا آسیبپذیرتر دانست. همچنین گفت «رکود تورمی» (stagflation؛ ترکیب رشد پایین یا رکود با تورم بالا) در بسیاری از مناطق به سناریوی اصلی اقتصاد تبدیل میشود و برای تخصیص سرمایه در سهماهه دوم (Q2؛ فصل دوم سال) تفاوت رشد بین کشورها شاید از نرخ بهره مهمتر باشد. گفت یارانههای دولتی و سهمیهبندی (rationing؛ محدودکردن مصرف با سهم مشخص) برای کماثر کردن شوک انرژی میتواند فشار بودجه را بیشتر کند و نوسان اوراق قرضه را بالا ببرد. گزارش داد ۲۰ کشور اقدامهای مرتبط با انرژی را اجرا کردهاند و اگر درگیری بعد از آوریل ادامه داشته باشد احتمالاً کشورهای بیشتری هم چنین کارهایی میکنند. به برآورد «کشش مالی منفی» (fiscal drag؛ کاهش رشد بهخاطر مالیاتها یا محدودیتهای بودجهای) به اندازه ۱.۵ تا ۳ درصد تولید ناخالص داخلی در جهان اشاره کرد. همچنین سناریوی جایگزین را اینطور توضیح داد: ازسرگیری حملونقل دریایی تا پایان ماه، در برابرِ ادامه اختلال تا آوریل. با ماندن نفت برنتِ ماهِ جاری بالای ۱۴۰ دلار برای هر بشکه، «پسافتادگی شدید قیمتها» (backwardation؛ وقتی قیمت تحویل نزدیک بالاتر از ماههای بعد است) در بازار از کمبود شدید و فوری خبر میدهد. باید به معامله روی اختلاف قیمت بین ماهها (calendar spread؛ خرید یک سررسید و فروش سررسید دیگر برای استفاده از فاصله قیمت) فکر کنیم، اما نوسان خیلی بالا است و زمان ورود حساس میشود. این شوک عرضه از چیزی که در ۲۰۲۵ تجربه کردیم تندتر است.چیدمان ابزارهای مشتقه و راهبرد نوسان
ریسک «دوحالته» بودن (binary risk؛ یا تمام شدن اختلال یا ادامهدار شدن آن) باعث میشود شرطبندی مستقیم روی بالا یا پایین رفتن قیمت خطرناک باشد. شاخص نوسان نفت، OVX (شاخصی که نوسانِ مورد انتظار بازار را از روی قیمت اختیارها نشان میدهد) از ۶۰ هم بالاتر رفته و نشاندهنده نااطمینانی شدید است؛ سطحی که از اوایل ۲۰۲۲ دیده نشده بود. روشنترین استفاده از ابزارهای مشتقه این است که «نوسان» را با اختیار معامله بخریم؛ مثل «استرادل» (straddle؛ خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش روی یک قیمت اعمال) روی قراردادهای آتی نفت تا از حرکت بزرگ قیمت در هر دو جهت سود ببریم. رکود تورمی حالا سناریوی پایه است و در بازار ارز فرصت ایجاد میکند. چون آسیا نسبت به این شوک انرژی از آمریکا آسیبپذیرتر است، باید به اختیارهایی برای فروش استقراضی ارزهای آسیایی در برابر دلار آمریکا فکر کنیم (short؛ سود بردن از افت قیمت). این کار بازتابِ بزرگتر شدن فاصله رشد اقتصادی است؛ چیزی که احتمالاً این فصل از روایتِ نرخ بهره مهمتر میشود. یارانههای دولتی فشار بیشتری به بدهی دولتها وارد کرده است؛ این را میشود در «بازشدن فاصله بازده» اوراق (bond spreads؛ بیشتر شدن اختلاف سود اوراق نسبت به معیار امن) در کشورهای واردکننده انرژی دید. معامله قراردادهای آتی نرخ بهره و اختیارها روی اوراق دولتی اجازه میدهد برای بالا رفتن بازده (yields؛ سود سالانه اوراق) و افزایش نوسان موقعیت بگیریم. کشش مالی منفی که حالا برای بسیاری از کشورها بیش از ۲٪ تولید ناخالص داخلی برآورد میشود، هنوز کامل در قیمت اوراق لحاظ نشده است. در سهام، اختلاف عملکرد بین بخشها سریعتر میشود. باید با اختیارها موقعیتهایی بسازیم که تولیدکنندگان انرژی را به شرکتهای مصرفی و صنعتیِ در معرض کاهش حاشیه سود (margin compression؛ کم شدن سود بهخاطر بالا رفتن هزینهها) ترجیح دهد. یک معامله جفتی ساده (pairs trade؛ خرید یک دارایی و فروش همزمان دارایی دیگر برای استفاده از اختلاف عملکرد) این است: خرید ETF انرژی و فروش ETF مصرفیِ اختیاری. ETF (صندوق قابل معامله در بورس؛ سبدی از سهام که مثل یک سهم معامله میشود) راه مستقیم اجرای این ایده است. حالت «صبر کنیم ببینیم چه میشود» هزینه اختیارها را بالا برده و «نوسان ضمنی» (implied volatility؛ نوسانی که از قیمت اختیارها برداشت میشود) در بالاترین سطح چندساله است. یعنی هر موقعیتی باید دقیق طراحی شود، چون «کاهش ارزش زمانی» (time decay؛ کم شدن ارزش اختیار با گذشت زمان) اگر بازار بیحرکت بماند زیانآور است. برای ما استفاده از «اسپرد اختیار» (option spreads؛ ترکیب چند اختیار برای کم کردن هزینه) میتواند هزینه ورود را پایین بیاورد و در عین حال از نوسانهای احتمالی هفتههای آینده بهره بدهد.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
