سهام روشنترین نشانه بازگشت «تمایل به ریسک» (یعنی آمادگی سرمایهگذاران برای خرید داراییهای پرریسکتر مانند سهام) را نشان میدهد، اما میزان «موقعیتگیری/داراییهای نگهداریشده» هنوز پایینتر از سطح «بازگشت به میانگین» (یعنی برگشت به متوسط بلندمدت) است. بازارهای توسعهیافته سریعتر از بازارهای نوظهور در حال احیا هستند.
کرهجنوبی و تایوان بهدلیل وابستگی بالا به موج جهانی «هوش مصنوعی» و همچنین مشکلات تأمین انرژی، ضربه زیادی خوردند. پیش از شروع درگیریها، وزن این دو بازار در سبدها بیش از حد معمول بود.
کرهجنوبی و تایوان بهعنوان دماسنج ریسک
سهام کرهجنوبی از اوج تا کف، تقریباً ۴۰ واحد درصد پایینتر از میانگین متحرک ۱۲ماهه (میانگینِ در حال بهروزرسانی با دادههای ۱۲ ماه اخیر) رفت. فقط بخش کمی از این افت جبران شده است.
افت تایوان کمتر بود، اما بازگشت آن هم محدود مانده است. اگر «داراییهای نگهداریشده» در این دو بازار بهطور پایدار بالا برود، نشانه عادیتر شدن فضای ریسک در بازارهای جهانی خواهد بود.
تقاضای جهانی قوی ماند و فقط در کانادا، جمهوری چک، کرهجنوبی و فیلیپین خروج سرمایه اندک دیده شد. ورود سرمایه در استرالیا، نروژ، سوئد، برزیل، مکزیک، شیلی، مجارستان، ترکیه، چین و تایوان ثبت شد.
در بازارهای نوظهور، صنایع، کالاهای مصرفی ضروری (مثل مواد غذایی و شویندهها)، مالی، فناوری اطلاعات و خدمات شهری (آب، برق، گاز) ورود سرمایه قوی داشتند. شاخص iFlow Mood تا ۰.۲۵۸ بالا رفت؛ رشدی که از افزایش سریعتر تقاضا برای سهام میآید و نزدیک سقفهای اواسط فوریه ۲۰۲۶ است.
پیامدهای معاملاتی و موقعیتگیری
بازار فعلی نشان میدهد تمایل به ریسک در حال افزایش است، بهویژه در سهام؛ شاخصهای احساسات هم به محدوده اوجهای اواسط فوریه ۲۰۲۶ نزدیک شدهاند. با این حال، بهبود در همهجا یکسان نیست و موقعیتها هنوز به میانگینهای بلندمدت برنگشتهاند. یعنی مسیر کلی مثبت است، اما هنوز ظرفیت رشد وجود دارد.
بهنظر ما مهمترین علامت برای ورود کامل بازار به وضعیت «ریسکپذیری» (Risk-on) از سهام کرهجنوبی و تایوان میآید. هر دو بازار در بحران تأمین انرژی ۲۰۲۵ شدیداً آسیب دیدند و فقط بخش کوچکی از افت را جبران کردهاند. برای نمونه، شاخص KOSPI که نزدیک ۴۰٪ از اوج خود افت کرده بود، تازه در محدوده ۲,۸۵۰ تثبیت شده و ورود سرمایه خارجی فقط در ماه اخیر شروع به برگشت کرده است.
برای معاملهگران، این یعنی میتوان روی «رالی جبرانی» (یعنی رشد برای جبران عقبماندگی نسبت به سایر بازارها) در این دو بازار با ابزارهای «مشتقه» (قراردادهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از شاخص یا دارایی پایه میآید) موقعیت گرفت. خرید «اختیار خرید» (Call؛ حق خرید در قیمت مشخص) یا ساخت «اسپرد اختیار خرید صعودی» (Bull Call Spread؛ خرید یک Call و فروش Call دیگر در قیمت بالاتر برای کاهش هزینه) روی شاخصهای KOSPI 200 و TAIEX برای ماههای آینده، راه مستقیمتری برای استفاده از این بازگشت احتمالی است. چون این دو بازار عقبماندهاند، رشد بالقوه میتواند بیشتر از بازارهای توسعهیافتهای باشد که قبلاً بهتر احیا شدهاند.
رویکرد محتاطانهتر میتواند «معامله جفتی» (Pairs Trade؛ خرید همزمان یک دارایی و فروش دارایی دیگر برای استفاده از اختلاف عملکرد) باشد: خرید یک شاخص بازار توسعهیافته مثل S&P 500 و همزمان فروش یک سبد گسترده از بازارهای نوظهور. این راهبرد از روند فعلیِ بهتر بودن عملکرد بازارهای توسعهیافته از ابتدای سال سود میبرد. معیار اصلی ما برای بستن این معامله، بهبود معنیدارِ داراییهای نگهداریشده در کره و تایوان است.
بازگشت اعتماد به این قطبهای فناوری آسیا میتواند به ارزهای آنها هم کمک کند. «وون» کرهجنوبی تا ۱,۳۱۰ در برابر دلار تقویت شده (در حالی که در بدترین بخش ریزش ۲۰۲۵ بالای ۱,۴۰۰ بود)، اما همچنان از نظر تاریخی ضعیف است. استفاده از «اختیار معامله ارزی» (FX Options؛ اختیار خرید/فروش ارز در نرخ مشخص) برای شرطبندی روی تقویت بیشتر وون و دلار تایوان، راه دیگری برای موقعیتگیری نسبت به عادی شدن فضای ریسک جهانی است.
