بانک ABN AMRO انتظار دارد «کمیته سیاست پولی» بانک انگلستان (MPC) طی تابستان یک بار دیگر نرخ بهره را بهعنوان افزایش «احتیاطی» بالا ببرد، هرچند نسبت به قبل با قطعیت کمتری این سناریو را مطرح میکند. این بانک به تغییر لحن به سمت رویکردی «ملایمتر» (یعنی کمتر متمایل به افزایش نرخ بهره) در مقایسه با پیامهای «سختگیرانه» (یعنی حامی افزایش نرخ بهره) در نشست مارس اشاره میکند و میگوید با نزدیک شدن چرخه افزایش نرخها به پایان، راهنمای سیاستی نرمتر شده است.
پس از این حرکت احتمالی، ABN AMRO انتظار دارد بانک مرکزی به رویکرد «صبر و مشاهده» برگردد، چون در فصل سوم (Q3) عرضه انرژی بهتدریج به حالت عادی نزدیک میشود. با توجه به اینکه «نرخ بانکی» (Bank Rate، نرخ بهره اصلی بانک انگلستان) از قبل «محدودکننده» توصیف شده، این بانک برآورد میکند کاهش نرخها تا اواخر ۲۰۲۶ از سر گرفته نشود؛ یعنی ابتدا توقف پس از آخرین افزایش، سپس دورهای طولانی از سختگیری، و بعد شروع کاهشها.
لحن MPC ملایمتر میشود و سیاست به نقطه چرخش نزدیک است
لحن کمیته سیاست پولی محتاطتر شده و از رویکرد تهاجمیتر ابتدای سال فاصله گرفته است. دادههای اخیر که نشان میدهد تورم در آوریل به ۳.۵٪ کاهش یافته، این دیدگاه را تقویت میکند که سقف نرخ بهره بسیار نزدیک است. بنابراین ممکن است بازار که اکنون وقوع یک افزایش کامل ۲۵ «نقطه پایه» (Basis point؛ هر ۱۰۰ نقطه پایه برابر ۱ درصد است، پس ۲۵ نقطه پایه یعنی ۰.۲۵ درصد) تا اوت را قیمتگذاری کرده، بیش از حد تهاجمی باشد.
با اینکه هنوز احتمال یک افزایش نهایی «احتیاطی» در تابستان را بیشتر میدانیم، اما قطعیت این سناریو کمتر شده است. به باور ما، معاملههایی در «بازار مشتقه» (ابزارهای مالی مبتنی بر قیمت دارایی دیگر) که از کاهش «نوسانپذیری» (Volatility؛ دامنه تغییرات قیمت) سود میبرند میتواند مناسب باشد؛ برای نمونه «فروش استرنگل» (Selling Strangles؛ فروش همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمتهای اعمال متفاوت برای کسب سود از آرام شدن بازار و محدود ماندن حرکت قیمت) روی «قراردادهای آتی SONIA» (SONIA futures؛ قراردادهای آتی مرتبط با نرخ بهره شبانه بدون وثیقه در بریتانیا) برای سررسید پاییز. این راهبرد بر این فرض استوار است که بعد از یک حرکت نهایی احتمالی، بانک مرکزی وارد دورهای طولانی از ثابت نگه داشتن نرخها میشود.
زمان کاهش نرخ و راهبردهای سرمایهگذاری
در افق جلوتر، تمرکز باید به زمانبندی کاهش نرخ بهره منتقل شود. با رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) در فصل اول (Q1) که تنها ۰.۱٪ و نزدیک به صفر بوده، ماهیت محدودکننده سیاست فعلی احتمالاً بانک را زودتر از انتظار بسیاری مجبور به تغییر مسیر میکند. ما «ارزش» را در اتخاذ موقعیت برای شروع کاهش نرخها از اواخر ۲۰۲۶ میبینیم.
این دیدگاه را میتوان با ورود به «سوآپ نرخ بهره با شروع آتی» (Forward-starting interest rate swap؛ قراردادی که از تاریخ آینده فعال میشود) اجرا کرد؛ به این صورت که توافق شود برای دورهای که از اوایل ۲۰۲۷ آغاز میشود، «نرخ ثابت دریافت» شود (یعنی در برابر پرداخت نرخ شناور، دریافت نرخ از پیش تعیینشده). از نظر تاریخی، وقتی چشمانداز اقتصاد بریتانیا تیرهتر شده، بانک انگلستان معمولاً نرخها را سریعتر و بیشتر از پیشبینی اولیه کاهش داده است. بنابراین اقدام برای این چرخش از اکنون، قبل از اینکه بازار آن را بهطور کامل در قیمتها منعکس کند، منطقیتر است.