بیشتر ارزهای آسیایی تقویت شدند و در این میان رینگیت مالزی (MYR)، بات تایلند (THB) و دلار تایوان (TWD) پیشتاز بودند؛ پس از آنکه ایران پیشنهاد بازگشایی تنگه هرمز را مطرح کرد. این پیشنهاد شامل شرطهایی مثل به تعویق انداختن گفتوگوهای هستهای است و هنوز روشن نیست آمریکا آن را میپذیرد یا نه.
سهام نزدیک سقفهای تاریخی است، اما قیمت نفت همچنان بالاست. اثر سرریز قیمت انرژی (یعنی منتقل شدن گرانی نفت به هزینه حملونقل، تولید و در نهایت قیمت کالاها) که به تنگه هرمز گره خورده، فعلاً محدود مانده است؛ با این حال اگر نفت برای مدت طولانی بالا بماند میتواند تقاضا را تضعیف کند.
ریسکهای بازار نفت و حساسیت ارزها
ادامه بنبست آمریکا و ایران میتواند بازار نفت را کمعرضهتر کند و قیمتها را بالاتر ببرد. این وضعیت ممکن است روند بهبود ارزهای آسیایی را محدود کند، بهویژه ارزهایی که «پرریسکتر» هستند و معمولاً با موجهای ریسکپذیری بازار بیشتر بالا و پایین میشوند و به نفت حساسترند.
حرکت ارزها با تغییر خبرهای ژئوپلیتیک (تنشها و تصمیمهای سیاسی-امنیتی بین کشورها) و نوسان نفت متفاوت خواهد بود. این تفاوتها همچنین میتواند از میزان وابستگی هر کشور به نفت، وضعیت حساب جاری (تراز صادرات و واردات کالا و خدمات بههمراه درآمدها و انتقالات)، الگوی ورود و خروج سرمایه خارجی و واکنشهای سیاست پولی بانکهای مرکزی (مثل تغییر نرخ بهره) ناشی شود.
در سناریوی تداوم تنشها و بالا ماندن قیمت نفت، پزوی فیلیپین (PHP) و بات تایلند (THB) ممکن است تحت فشار بمانند. انتظار میرود دلار سنگاپور (SGD) و رینگیت مالزی (MYR) مقاومتر باشند.
پیامدهای معاملاتی و ایدههای ارزش نسبی
ریسک اصلی این است که قیمت نفت همچنان بالا بماند؛ موضوعی که میتواند به تقاضای اقتصادی ضربه بزند و رشد اخیر ارزها را برگرداند. شوکهای عرضه در سهماهه چهارم ۲۰۲۵ (اختلال ناگهانی در عرضه که قیمتها را جهشی بالا میبرد) را به یاد داریم؛ زمانی که نفت برنت (معیار جهانی قیمت نفت خام) برای مدت کوتاهی از ۱۱۵ دلار در هر بشکه عبور کرد. با توجه به اینکه اکنون هم بالای ۹۵ دلار مانده، ریسک برای اقتصاد جهانی جدی است. هرچه این بنبست طولانیتر شود، فشار بر قیمت نفت و در نتیجه بر کشورهای آسیایی واردکننده نفت بیشتر میشود.
این نااطمینانی نشان میدهد راهبردهای «اختیار معامله» (قراردادی که حق خرید/فروش در قیمت مشخص را میدهد و برای بهرهبردن از نوسان بهکار میرود) که از نوسانهای بزرگ سود میگیرند میتواند مفید باشد. انتظار میرود نوسان در جفتهایی مثل USD/THB افزایش یابد، چون هر خبر از کاهش تنش یا تشدید درگیری میتواند حرکت سریع ایجاد کند. معاملهگران میتوانند تا روشنتر شدن شرایط، موقعیتهایی در نظر بگیرند که از شکست قیمت به هر سمت سود میبرند.
یک واگرایی روشن در حال شکلگیری است و فرصتهایی برای «معامله جفتی» (خرید یک ارز و همزمان فروش ارز دیگر برای بهرهگیری از عملکرد نسبی) ایجاد میکند. راهبرد خرید رینگیت مالزی در برابر بات تایلند (لانگ MYR/THB) جذاب به نظر میرسد. این موقعیت از جایگاه مالزی بهعنوان صادرکننده خالص نفت (یعنی صادرات انرژیاش از واردات بیشتر است) سود میبرد؛ بهطوری که مازاد تجاری آن در سهماهه اول ۲۰۲۶ حدود ۵٪ افزایش یافت، در حالی که تایلند با هزینه سنگین واردات انرژی روبهروست.
پزوی فیلیپین هم با فشارهای مشابهی مواجه است و فروش PHP در برابر ارزی مقاومتر مثل دلار سنگاپور میتواند جذاب باشد. وابستگی بالای فیلیپین به نفت وارداتی باعث رشد تورم شده و تورم ماه گذشته به ۴.۸٪ تندتر شد. این فشار دست بانک مرکزی را برای سیاستگذاری (مثلاً تغییر نرخ بهره) میبندد و چشمانداز ارز را تضعیف میکند.
