تایوان سال ۲۰۲۶ را با رشد قوی و تورم پایین آغاز کرد؛ رشدی که از تقاضای جهانی برای صادرات مرتبط با هوش مصنوعی (AI؛ یعنی فناوری‌هایی که با «یادگیری ماشین» و پردازش داده کار می‌کنند) و کاهش فشار تعرفه‌های آمریکا (تعرفه؛ مالیات واردات) حمایت می‌شد. اما چشم‌انداز سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ اکنون تحت فشار افزایش قیمت انرژی (به‌ویژه نفت و گاز) در پی تنش‌های خاورمیانه و همچنین کند شدن شتاب صادرات قرار گرفته است.

این گزارش، درگیری آمریکا–اسرائیل–ایران را به اختلال در بازارهای جهانی انرژی و زنجیره‌های تأمین (زنجیره تأمین؛ مسیر تهیه مواد اولیه تا تولید و ارسال کالا) مرتبط می‌داند و می‌گوید شاخص‌های پیشرو (داده‌هایی که مسیر آینده اقتصاد را زودتر نشان می‌دهند) از افزایش تورم و کاهش سرعت صادرات در سه‌ماهه دوم خبر می‌دهند.

شاخص‌های کلیدی پیشرو

در مارس، داده‌های PMI (شاخص مدیران خرید؛ نظرسنجی ماهانه از مدیران شرکت‌ها درباره سفارش‌ها، تولید و هزینه‌ها) از جهش شدید هزینه نهاده‌ها (input costs؛ هزینه مواد اولیه، انرژی و حمل‌ونقل) خبر داد؛ سطحی که آخرین‌بار در زمان جنگ روسیه و اوکراین در سال ۲۰۲۲ دیده شده بود. همین داده‌ها همچنین کاهش ملایمی در سفارش‌های صادراتی نشان داد.

پیش‌بینی تورم (CPI؛ شاخص قیمت مصرف‌کننده، یعنی سنجه تغییر قیمت کالاها و خدمات برای خانوارها) به ۱.۹٪ بازنگری شد، در حالی‌که پیش‌بینی رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل تولید کالا و خدمات در اقتصاد) روی ۷.۰٪ ثابت ماند.

ما شرایط فعلی «گلدیلاکس» (Goldilocks؛ وضعیتی که نه خیلی داغ است نه خیلی سرد، یعنی رشد خوب با تورم پایین) برای تایوان را بسیار شکننده می‌دانیم. محرک اصلی، شوک انرژی ناشی از تنش‌های خاورمیانه است که اکنون مهم‌ترین عامل ریسک بازار شده است. با عبور اخیر نفت برنت از ۱۱۰ دلار در هر بشکه، تمرکز بازار بر سناریوی ماندگاری قیمت‌های بالای انرژی و افزایش تورم است.

این فضا می‌تواند به استراتژی‌هایی مانند «خرید موقعیت» در قراردادهای آتی نفت (oil futures؛ قرارداد استاندارد برای خرید/فروش نفت در آینده با قیمت مشخص) یا خرید «اختیار خرید» (call option؛ حق خرید دارایی با قیمت مشخص تا تاریخ معین) روی دارایی‌های مرتبط با انرژی منجر شود. داده PMI مارس که افزایش هزینه نهاده‌ها را در سطحی مشابه دوره ۲۰۲۲ نشان می‌دهد، تأیید می‌کند فشار تورمی در حال انتقال به اقتصاد است. در چنین شرایطی، ابزارهای مرتبط با تورم مانند مشتقات تورمی (inflation-linked derivatives؛ قراردادهای مالی که ارزششان به تورم/شاخص قیمت وابسته است) می‌تواند برای پوشش ریسک (hedge؛ کاهش اثر زیان احتمالی) یا کسب سود از افزایش شاخص قیمت مصرف‌کننده جذاب باشد.

نوسان بازار سهام و فشار ارزی

در بازار سهام، تهدید برای صادرات می‌تواند رالی اخیرِ ناشی از هوش مصنوعی را در معرض ریسک قرار دهد. هرچند تقاضای فناوری شاخص TAIEX (شاخص اصلی بورس تایوان) را تا اواخر ۲۰۲۵ و اوایل ۲۰۲۶ به اوج‌های تاریخی رساند، اما اکنون احتیاط بیشتر ضروری است. خرید «اختیار فروش» (put option؛ حق فروش دارایی با قیمت مشخص تا تاریخ معین) روی TAIEX یا سهام کلیدی نیمه‌رسانا (semiconductor؛ تراشه‌ها) می‌تواند راهی برای پوشش ریسک افت احتمالی باشد؛ به‌ویژه اگر سفارش‌های صادراتی ضعیف‌تر شود.

تقابل بنیادهای قوی هوش مصنوعی با بادهای مخالف اقتصاد کلان (macroeconomic headwinds؛ عواملی مثل تورم، نرخ بهره و انرژی که به رشد فشار می‌آورند) عدم‌قطعیت بازار را بالا برده است. «نوسان ضمنی» (implied volatility؛ برآورد بازار از شدت نوسان آینده که از قیمت اختیار معامله استخراج می‌شود) در اختیار معامله‌های TAIEX طی دو هفته گذشته ۵٪ افزایش یافته و نشان می‌دهد بازار انتظار نوسان‌های بزرگ‌تر دارد. در چنین فضایی، استراتژی‌های مبتنی بر نوسان مانند «استرادل» (straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت به هر سمت) می‌تواند کاربرد داشته باشد.

در نهایت، انتظار می‌رود دلار تایوان (TWD؛ دلار جدید تایوان) با فشار کاهشی روبه‌رو شود. کند شدن رشد صادرات، همراه با حرکت جهانی به سمت دلار آمریکا به‌عنوان دارایی امن (safe haven؛ پناهگاه سرمایه در بحران) می‌تواند ارزش ارز را پایین بیاورد. این ماه تضعیف ۱.۵٪ TWD در برابر دلار مشاهده شده و احتمال ادامه این روند وجود دارد؛ در نتیجه، داشتن موقعیت خرید در قراردادهای آتی USD/TWD (یعنی سود بردن از بالا رفتن نرخ دلار در برابر دلار تایوان) می‌تواند معامله‌ای قابل توجه باشد.