رشد تولید ناخالص داخلی چین در سهماهه اول ۲۰۲۶ به ۵.۰٪ نسبت به مدت مشابه سال قبل رسید؛ در حالیکه در سهماهه چهارم ۲۰۲۵، ۴.۵٪ بود. این رشد با تقاضای خارجی قوی (یعنی سفارشها و خرید از خارج از کشور) و تداوم تولید صنعتی پشتیبانی شد، اما تقاضای داخلی در حوزه مصرف، سرمایهگذاری و اعتبار (یعنی وامدهی و رشد وامها) همچنان ضعیف ماند.
صادرات در سهماهه اول ۱۴.۷٪ نسبت به سال قبل افزایش یافت، با وجود کندتر شدن رشد در مارس که به اختلالها و وقفههای مرتبط با خاورمیانه نسبت داده شد. تولید صنعتی در سهماهه اول ۶.۱٪ رشد کرد و با اتکا به تقاضای صادراتی تقویت شد؛ حتی در شرایطی که اقدامات برای مهار «ظرفیت مازاد» (یعنی تولید بیش از نیاز بازار که به افت قیمت و سودآوری منجر میشود) ادامه داشت.
تقاضای خارجی پیشران رشد
دادههای قیمتی بهتر شد و شاخص قیمت تولیدکننده (PPI؛ تغییر قیمت کالاها در درِ کارخانه) در مارس پس از ۴۱ ماه کاهش، به ۰.۵٪ مثبت رسید. این افزایش به رشد قیمت مواد اولیه (کالاهای پایهی مورد استفاده در تولید) مرتبط بود که تحت تأثیر اختلال عرضه در ارتباط با تنگه هرمز و تداوم تعدیل ظرفیت تولید رخ داد.
با بهتر شدن PPI و شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ تغییر قیمت کالاها و خدماتی که خانوارها میخرند)، نیاز به «تسهیل پولی تهاجمی» کمتر شده است؛ یعنی بانک مرکزی دیگر به اندازه قبل مجبور نیست با کاهش شدید نرخها یا تزریق پول زیاد به اقتصاد کمک کند. بانک DBS پیشبینی خود برای کاهش «نرخ بهره مرجع وام یکساله» (Loan Prime Rate؛ نرخ پایه وامدهی بانکها) در سال ۲۰۲۶ را از ۲۰ «نقطه پایه» به ۱۰ نقطه پایه کاهش داد (نقطه پایه یعنی ۰.۰۱٪).
با توجه به اینکه رشد GDP در سهماهه اول به ۵.۰٪ رسید، شکاف روشنی بین تقاضای خارجی قوی و اقتصاد داخلی ضعیفتر دیده میشود. این واگرایی نشان میدهد معاملهگران بهتر است به شرکتهایی توجه کنند که درآمد بالایی از بازارهای خارجی دارند، نه شرکتهایی که به مصرف داخلی متکیاند. در این فضا بهتر است انتخابگزین باشید، نه اینکه به کل بازار چین خوشبین باشید.
تابآوری صادرات، با رشد ۱۴.۷٪ در سهماهه اول، به تداوم قدرت در بخشهای تولیدی اشاره دارد. دادههای اخیر اداره کل گمرک چین در ۱۲ آوریل از جهش در صادرات محصولات فناوریمحور خبر داد؛ از جمله خودروهای برقی و قطعات انرژیهای تجدیدپذیر (مانند تجهیزات خورشیدی و بادی). به نظر ما خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ قراردادی که حق خرید یک دارایی را با قیمت مشخص تا زمان معین میدهد) روی صندوقهای قابل معامله در بورسِ (ETF؛ صندوقی که مثل سهم معامله میشود) فناوری و صنعتِ صادراتمحور میتواند برای هفتههای آینده راهبرد قابل بررسی باشد.
ضعف داخلی و پوشش ریسک
در مقابل، تداوم ضعف در بخش املاک و رشد کمجان اعتبار نشاندهنده فشار مداوم در داخل است. قیمت خانههای نوساز در ۷۰ شهر بزرگ چین در مارس دوباره کاهش یافت و طبق آخرین آمار، دوازدهمین ماه پیاپی افت را ثبت کرد. این موضوع نشان میدهد «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که حق فروش یک دارایی را با قیمت مشخص تا زمان معین میدهد) روی شاخصهای بخش املاک و بانکها میتواند «پوشش ریسک» (Hedge؛ کاهش زیان احتمالی با گرفتن موقعیت جبرانی) مؤثری در برابر ریسکهای داخلی باشد.
با محکمتر شدن تورم، احتمال تسهیل پولی شدید از سوی بانک مرکزی بهطور محسوسی کاهش یافته است. این کاهش انتظار برای افت نرخ بهره—تا فقط ۱۰ نقطه پایه در کل سال—میتواند از یوان حمایت کند. این تغییر مهمی نسبت به فضای غالب در بخش زیادی از سال ۲۰۲۵ است و میتواند به معنای زمان مناسب برای بستن «موقعیتهای نزولی» روی ارز باشد (یعنی معاملاتی که از افت ارزش یوان سود میبرند).
بازگشت تورم قیمت تولیدکننده به محدوده مثبت برای نخستین بار در بیش از سه سال، تحول مهمی برای سودآوری صنایع است. این روند که با افزایش هزینه مواد اولیه تقویت شده، میتواند نگاه مثبت به کالاهایی مانند قراردادهای آتی مس و سنگآهن را پشتیبانی کند. «قرارداد آتی» (Futures؛ توافق خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) ابزاری برای معاملهگری و مدیریت ریسک قیمت کالاهاست.
عوامل ژئوپلیتیکی، مانند اختلالهای اشارهشده در خاورمیانه، لایهای از «نوسان» (Volatility؛ بالا و پایین شدن شدید قیمت) ایجاد میکند که نباید نادیده گرفته شود. هزینه بیمه حملونقل دریایی این ماه ۵٪ افزایش یافته که بازتاب همین تنشهاست. معاملهگران میتوانند از اختیار معامله برای پوشش ریسک «شوکهای زنجیره تأمین» (اختلال ناگهانی در دسترسی به مواد و حملونقل) استفاده کنند، بهخصوص در بخش انرژی و لجستیک (حملونقل و انبارداری).
