تورم سرفصل فیلیپین در ماه مارس بالاتر از هدف «بانکو سنترال نگ فیلیپیناس» (BSP، بانک مرکزی فیلیپین) قرار گرفت؛ موضوعی که به افزایش هزینههای حملونقل، برق و مواد غذایی و همچنین تضعیف «پزو فیلیپین» (PHP، واحد پول فیلیپین) نسبت داده میشود. بانک UOB پیشبینی تورم کل سال ۲۰۲۶ را از ۳.۰٪ به ۵.۵٪ افزایش داد؛ در حالیکه برآورد BSP برای ۲۰۲۶ برابر ۵.۱٪ است و برای سال ۲۰۲۵ رقم ۱.۷٪ اعلام شده است.
BSP در ۲۶ مارس یک جلسه خارج از برنامه «هیئت سیاستگذاری پولی» برگزار کرد و گفت سیاست پولی اثر محدودی بر «تورم سمت عرضه» دارد (تورمی که از کمبود کالا، اختلال زنجیره تأمین یا افزایش هزینه تولید میآید، نه از رشد تقاضا). این بانک افزود «اثرهای دور دوم» را رصد میکند (یعنی وقتی افزایش قیمتها باعث بالا رفتن دستمزدها و سپس گرانتر شدن دوباره کالاها و خدمات میشود) و از «تورم هسته» برای هدایت سیاست کوتاهمدت استفاده میکند (تورم هسته یعنی تورمی که اقلام بسیار پرنوسان مثل غذا و انرژی از آن حذف میشود تا روند اصلی بهتر دیده شود).
UOB انتظار دارد BSP در نشست ۲۳ آوریل «نرخ سیاستی» را بدون تغییر در ۴.۲۵٪ نگه دارد (نرخ سیاستی همان نرخ پایهای است که جهت کلی نرخهای بهره در اقتصاد را تعیین میکند). همچنین پیشبینی کرده این نرخ تا سهماهه اول ۲۰۲۷ نیز در سطح ۴.۲۵٪ باقی بماند.
UOB افزایش پیشبینی تورم ۲۰۲۶ را به رشد تورم مارس و اختلالهای مرتبط با تنشهای خاورمیانه نسبت داد. این بانک همچنین به «اثر پایه» اشاره کرد (یعنی مقایسه با سطح قیمتهای سال قبل میتواند نرخ تورم را بالا یا پایین نشان دهد) و گفت تداوم ضعف پزو میتواند فشار قیمتی را بیشتر کند (چون واردات گرانتر میشود).
دولت ملی از راهکارهای غیرپولی برای کالاها و خدمات ضروری مثل غذا، برق و حملونقل عمومی استفاده میکند. این اقدامات شامل اعلام وضعیت اضطراری انرژی در سطح ملی، احتمال تعلیق موقت مالیات غیرمستقیم سوخت، بازبینی هزینههای مرتبط با فرودگاه و متنوعسازی منابع تأمین نفت است.
با توجه به جهش تورم سرفصل در مارس، پیشبینی تورم ۲۰۲۶ را به ۵.۵٪ افزایش میدهیم. با این حال انتظار میرود BSP در نشست پیشِ رو در ۲۳ آوریل، رشد اقتصادی را در اولویت بگذارد و نرخ سیاستی را روی ۴.۲۵٪ نگه دارد. افزایش فاصله بین تورم بالا و نرخ بهره ثابت، «بازده واقعی منفی» ایجاد میکند (بازده واقعی یعنی نرخ بهره منهای تورم؛ وقتی منفی باشد نگهداری دارایی به پول محلی جذابیت کمتری دارد) و این وضعیت معمولاً به ارز فشار میآورد.
پزو فیلیپین (PHP) احتمالاً در هفتههای آینده بیشتر تضعیف میشود. این ارز در سال ۲۰۲۵ هم ضعیف بود و برای نخستین بار در بیش از یک سال، از سطح ۶۰ پزو برای هر دلار عبور کرد. دادههای اقتصادی فعلی هم نشانه روشنی از برگشت روند نمیدهد. معاملهگران میتوانند موقعیتهایی بگیرند که از افت ارزش پزو سود میبرند؛ مثل استفاده از «اختیار معامله» (قراردادی که حق خرید یا فروش را با قیمت مشخص میدهد) یا «قرارداد سلفِ غیرقابلتحویل» (NDF؛ قراردادی که در سررسید بهجای تحویل ارز، فقط اختلاف قیمت به پول مبنا تسویه میشود) برای فروش پزو در برابر دلار.
با توجه به اینکه BSP گفته از کنار این تورم سمت عرضه عبور میکند، یک معامله کلیدی میتواند شرطبندی روی «انتظارات نرخ بهره» باشد. با اینکه بانک مرکزی قصد دارد فعلاً نرخ را ثابت نگه دارد، اگر تورم دوباره بالاتر از انتظار برود، بازار ممکن است احتمال افزایش نرخ بهره در آینده را در قیمتها لحاظ کند. میتوان این کشمکش را با «سوآپ نرخ بهره» معامله کرد (قراردادی برای مبادله نرخ بهره ثابت با شناور)، به این امید که «منحنی نرخهای آتی» شیبدارتر شود (یعنی تفاوت نرخهای بلندمدت و کوتاهمدت بیشتر شود، چون انتظار نرخهای بلندمدت بالا میرود).
ترکیب افزایش هزینهها و پزوی ضعیف احتمالاً حاشیه سود شرکتها را تحت فشار میگذارد و برای سهام محلی شرایط سختی میسازد. از نظر تاریخی، «شاخص بورس فیلیپین» (PSEi) در دورههای جهش تند تورم عملکرد ضعیفتری داشته است؛ مشابه چیزی که در شوکهای قیمتی کالاها در اواخر ۲۰۲۵ دیده شد. بنابراین معاملهگران میتوانند «اختیار فروش» (Put؛ قراردادی که با افت قیمت سود میدهد) روی شاخص را بهعنوان پوشش ریسک یا شرطبندی روی افت بازار در نظر بگیرند.
