اقتصاددانان تیدی سکیوریتیز، «اسکار مونوز» و «الی نیر»، انتظار دارند فدرال رزرو آمریکا نرخهای سیاستی را تا سپتامبر بدون تغییر نگه دارد تا همزمان ارزیابی کند درگیری با ایران چه اثری دارد و روند تورم را دنبال کند. به گفته آنها، تداوم تورم ناشی از افزایش هزینه انرژی و اختلافنظر در «کمیته بازار آزاد فدرال» (FOMC؛ کمیته تصمیمگیر درباره نرخ بهره) میتواند کاهش نرخها را عقب بیندازد و «نرخ بهره معیار فدرال رزرو» (Fed funds rate؛ نرخ بهره کوتاهمدت بینبانکی آمریکا) را برای مدت طولانیتری بالا نگه دارد.
آنها میگویند «جروم پاول» رئیس فدرال رزرو درباره مسیر آینده سیاست پولی روشن و متعهد نیست، اما اشاره میکنند که بحثهایی درباره تغییر «راهنمایی آینده» (Forward guidance؛ پیامرسانی فدرال رزرو درباره جهت احتمالی سیاستها در آینده) به حالتی «دوطرفهتر» در جریان است؛ یعنی هم احتمال افزایش و هم احتمال کاهش نرخها را در پیامها پررنگتر کند. آنها گزارش میدهند سه رئیس منطقهای فدرال رزرو در آوریل مخالفت کردهاند و طرفدار این تغییر بودهاند؛ تغییری که احتمالاً با اصلاح متن بیانیه سیاستی آغاز میشود.
چشمانداز نرخها و موقعیتگیری بازار
آنها پیشبینی میکنند در سال ۲۰۲۶ در مجموع ۵۰ «نقطه پایه» کاهش نرخ رخ دهد (نقطه پایه؛ واحد رایج برای تغییرات نرخ بهره، هر ۱۰۰ نقطه پایه برابر ۱ درصد)، و ۲۵ نقطه پایه دیگر هم در مارس ۲۰۲۷. همچنین مسیر جایگزینی مطرح میکنند: ۵۰ نقطه پایه کاهش در سپتامبر و دسامبر و ۲۵ نقطه پایه دیگر در مارس ۲۰۲۷، که در نهایت نرخ بهره معیار فدرال رزرو را به ۳.۰۰٪ میرساند.
آنها میگویند بازگشت به سیاست «انبساطی» (Easing؛ کاهش نرخ بهره یا آسانتر کردن شرایط مالی) در سپتامبر به عادیشدن تورم و محدود بودن آسیب اقتصادی ناشی از ایران وابسته است. همچنین اضافه میکنند که اظهارنظرهای عمومی پیشِرو از سوی «جان ویلیامز» رئیس فدرال رزرو نیویورک زیر نظر خواهد بود، بهویژه برای اشاره به تغییرات احتمالی در متن بیانیه.
فدرال رزرو احتمالاً دستکم تا سپتامبر در حالت «توقف» میماند (On hold؛ نه افزایش و نه کاهش نرخ) زیرا درگیری ادامهدار با ایران را ارزیابی میکند. این در حالی است که دادههای تازه «شاخص قیمت مصرفکننده» (CPI؛ سنجه تورم مصرفکننده) آوریل منتشر شده و تورم «سرفصل» را روی ۳.۸٪ نشان داده است؛ رقمی که پایین آمدن آن کندتر از انتظار بوده است. بنابراین معاملهگران باید در موقعیتهایی که روی کاهش نرخ بهره در تابستان شرط بستهاند تجدیدنظر کنند.
دلیل اصلی این احتیاط، فشار مداوم بر بازار انرژی است که قیمت نفت خام را از زمان شوک اولیه در مارس ۲۰۲۶ بالای ۱۰۵ دلار برای هر بشکه نگه داشته است. این وضعیت مستقیم به تورم منتقل میشود و تصمیمگیری فدرال رزرو را دشوارتر میکند. نمونهای مشابه در سال ۲۰۲۲ دیده شد؛ زمانی که رویدادهای ژئوپولیتیک جهش انرژی ایجاد کرد و بانکهای مرکزی را وادار به سیاست سختگیرانهتری کرد.
پیامدهای معاملاتی برای نوسان و منحنی بازده
با این چشمانداز، به نظر میرسد قیمتگذاری «اختیار معامله» (Options؛ ابزار مشتقه برای خرید/فروش با قیمت مشخص تا زمان مشخص) روی قراردادهای آتی «نرخ تأمین مالی شبانه تضمینشده» (SOFR؛ نرخ بهره مرجع بازار پول آمریکا بر پایه معاملات شبانه با وثیقه اوراق خزانه) برای ماههای تابستان بیش از حد «متمایل به کاهش نرخ» است (Dovish؛ انتظار سیاست نرمتر و نرخهای پایینتر). موقعیتگیری برای سناریوی «بالاتر برای مدت طولانیتر» میتواند شامل فروش قراردادهای آتی سهماهه سوم ۲۰۲۶ باشد؛ یعنی شرطبندی بر اینکه بازار باید انتظار کاهش زودهنگام نرخ را از قیمتها خارج کند.
اختلافهای جدی در FOMC که با سه رأی مخالف در نشست آوریل ۲۰۲۶ برجسته شد، عدمقطعیت را بیشتر میکند. این موضوع نشان میدهد «نوسان ضمنی» (Implied volatility؛ نوسانی که از قیمت ابزارها برداشت میشود) در بازار نرخها احتمالاً پیش از چند نشست بعدی افزایش مییابد. خرید نوسان از طریق ابزارهایی مثل «استرادل» (Straddle؛ خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش، برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت) روی قراردادهای آتی اوراق خزانه میتواند راهی محتاطانه برای معامله روی احتمال غافلگیری در بیانیه سیاستی باشد.
فدرال رزروی که صبور میماند معمولاً به «مسطحتر شدن منحنی بازده» (Flatter yield curve؛ کاهش فاصله بازده بین سررسیدهای کوتاه و بلند) منجر میشود، چون نرخهای کوتاهمدت ثابت میمانند اما نگرانی درباره رشد میتواند در سررسیدهای بلندتر دیده شود. ما در معاملات «مسطح شدن منحنی» فرصت میبینیم؛ معاملاتی که اگر فاصله بازده اوراق ۲ساله و ۱۰ساله کمتر شود سود میدهد. معاملهگران باید این هفته به هرگونه اظهارنظر «سختگیرانه» (Hawkish؛ تمایل به نرخهای بالاتر برای مهار تورم) از مقامهای فد، بهویژه ویلیامز، توجه کنند، چون میتواند محرک حرکت بازار باشد.
