چین بر اساس داده‌های ماه مارس، کمتر از شوک اخیر عرضه انرژی در خاورمیانه اثر پذیرفته است، چون نفت و گاز طبیعی (گاز استخراج‌شده از میدان‌های گازی) منبع اصلی انرژی این کشور نیستند. ترکیب انرژی چین متنوع‌تر است و سال‌هاست برای افزایش سهم انرژی‌های غیرفسیلی (انرژی‌هایی مثل برق‌آبی، هسته‌ای، باد و خورشید که از سوخت‌های فسیلی استفاده نمی‌کنند) برنامه‌ریزی کرده است.

سیاست انرژی چین شامل هدف‌گذاری برای رسیدن انتشار گازهای آلاینده به اوج تا سال ۲۰۳۰ و دستیابی به بی‌طرفی کربنی تا ۲۰۶۰ است (بی‌طرفی کربنی یعنی مقدار گازهای گلخانه‌ای تولیدشده با مقدار جذب/جبران‌شده برابر شود). با این حال، سوخت‌های فسیلی (نفت، گاز و زغال‌سنگ) برای امنیت انرژی (یعنی تامین پایدار و قابل اتکا) همچنان بخشی از ترکیب می‌مانند.

اهداف چین در انرژی غیرفسیلی و ترکیب انرژی

برنامه پنج‌ساله پانزدهم (۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰) هدف‌گذاری کرده سهم انرژی غیرفسیلی از کل مصرف انرژی تا سال ۲۰۳۰ به ۲۵٪ برسد؛ در حالی‌که این سهم در ۲۰۲۵ حدود ۲۱.۷٪ است. اهداف بلندمدت‌تر شامل بیش از ۳۰٪ تا ۲۰۳۵ و بیش از ۸۰٪ تا ۲۰۶۰ است.

این گزارش می‌گوید افزایش نااطمینانی ژئوپولیتیک (ریسک‌های ناشی از تنش‌های سیاسی و امنیتی بین کشورها) و تکرار بیشتر شوک‌های عرضه (اختلال ناگهانی در تامین) باعث شده توجه جهانی به انرژی‌های تجدیدپذیر (مثل باد و خورشید که دوباره جایگزین می‌شوند) افزایش یابد. همچنین اشاره می‌کند رشد تقاضای جهانی برای تجدیدپذیرها می‌تواند ریسک اصطکاک تجاری (درگیری‌های تجاری مثل تعرفه و محدودیت واردات) را بالا ببرد.

این مقاله اعلام کرده با کمک یک ابزار هوش مصنوعی تهیه و توسط یک دبیر ویرایش شده است.

می‌بینیم تمرکز چین بر امنیت انرژی اکنون نتیجه داده و مانند یک سپر در برابر شوک‌های عرضه خاورمیانه عمل کرده که بازارها را متلاطم کرده است. پس از حادثه پهپادی نزدیک تنگه هرمز در ماه گذشته، نوسان‌پذیری (شدت بالا و پایین شدن قیمت) قراردادهای آتی نفت برنت ۱۲٪ جهش کرد، در حالی‌که شاخص ChiNext (شاخصی در بورس شنژن با وزن بالاتر شرکت‌های فناوری و شرکت‌های سبز) نسبتا باثبات‌تر ماند. این مقاومت می‌تواند برای معامله‌گران به معنای فروش نوسان (یعنی گرفتن موقعیت برای سود از کاهش نوسان) روی شاخص‌های سهام چین یا راه‌اندازی معامله جفتی (هم‌زمان خرید یک دارایی و فروش دارایی دیگر برای بهره‌بردن از اختلاف عملکرد) به نفع انرژی سبز چین در برابر شرکت‌های بزرگ نفتی جهانی باشد.

پیامدهای بازار برای معامله‌گران و سرمایه‌گذاران

برنامه پنج‌ساله پانزدهم پشتوانه سیاستی مهمی ایجاد می‌کند و به طور رسمی سهم ۲۵٪ برای سوخت‌های غیرفسیلی تا ۲۰۳۰ را هدف می‌گیرد. مشابه این وضعیت در برنامه چهاردهم که سال گذشته پایان یافت دیده شد؛ جایی که افزایش ظرفیت تجدیدپذیر (افزایش توان تولید برق از منابع تجدیدپذیر) پیوسته بالاتر از انتظار بود و از قیمت سهام حمایت کرد. معامله‌گران ابزارهای مشتقه (قراردادهای مالی که ارزششان از دارایی دیگری مثل سهام یا کالا می‌آید) می‌توانند خرید اختیار خرید بلندمدت (اختیار خرید یعنی حق خرید دارایی در قیمت مشخص تا زمان معین؛ بلندمدت یعنی سررسید دورتر) روی تولیدکنندگان بزرگ باتری و پنل خورشیدی چین را مدنظر قرار دهند، با انتظار تداوم حرکت ناشی از سیاست‌گذاری.

افزایش نااطمینانی ژئوپولیتیک، تقاضای جهانی برای تجدیدپذیرها را دوباره بالا برده و این موضوع مستقیم به نفع چین است که تامین‌کننده اصلی محسوب می‌شود. داده‌های سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ نشان می‌دهد سفارش‌های اروپا برای پنل‌های خورشیدی ساخت چین نسبت به سال قبل ۱۵٪ رشد کرده است. این روند دیدگاه مثبت نسبت به فلزات صنعتی ضروری برای گذار انرژی را تقویت می‌کند؛ یعنی فلزاتی مثل مس و لیتیوم که در شبکه برق و باتری‌ها کاربرد دارند، و قراردادهای آتی (قرارداد خرید یا فروش در آینده با قیمت مشخص) آن‌ها جذاب‌تر می‌شوند.

با این حال، قدرت صادراتی می‌تواند ریسک بازگشت تنش‌های تجاری با غرب را افزایش دهد؛ موضوعی که در ۲۰۲۵ هم دیده شد. واکنش‌های تند بازار به اعلام تعرفه‌ها می‌تواند سقفی برای رشد سهام تجدیدپذیر چین ایجاد کند. برای کسانی که نمی‌خواهند جهت‌گیری مستقیم بگیرند، خرید نوسان از طریق استرادل (استراتژی خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان برای سود از حرکت بزرگ قیمت) روی ETFهای کلیدی انرژی پاک می‌تواند راهبرد محتاطانه‌تری باشد تا از نوسان‌های شدید ناشی از خبرهای سیاستی بهره ببرند.