رئیسجمهور آمریکا، دونالد ترامپ، روز جمعه درباره چین، ایران و تایوان اظهارنظر کرد و رویترز گزارش داد. او گفت درباره «فنتانیل» (یک ماده مخدر بسیار قوی از گروه مواد افیونی که عامل اصلی بسیاری از مرگومیرهای ناشی از مصرف بیش از حد در آمریکا است) با رئیسجمهور چین، شی جینپینگ، گفتوگو کرده است.
ترامپ گفت چین «میلیاردها دلار» سویا از آمریکا میخرد. او همچنین گفت چین با خرید ۲۰۰ فروند هواپیمای بوئینگ موافقت کرده و این توافق میتواند تا سقف ۷۵۰ فروند هم افزایش پیدا کند.
نشانههای تجاری چین و حساسیت بازار
او گفت این هواپیماهای بوئینگ موتورهای جنرال الکتریک خواهند داشت. همچنین گفت «در چند روز آینده» تصمیم میگیرد آیا تحریمهای شرکتهای نفتی چینی را که نفت ایران میخرند، لغو کند یا نه (تحریم یعنی محدودیتهای مالی و تجاری که دسترسی شرکتها به بانکها، بیمه و معامله بینالمللی را سخت میکند).
ترامپ درباره برنامه هستهای ایران گفت اگر «تعهد واقعی» وجود داشته باشد، میتواند از توقف ۲۰ ساله حمایت کند. او گزارشهایی را که میگفتند ایران توان موشکی خود را حفظ کرده رد کرد و گفت ۸۰٪ آن از بین رفته است.
ترامپ گفت هنوز فروش/ارسال سلاح برای تایوان را تأیید نکرده و ممکن است این کار را بکند یا نکند. او گفت سیاست آمریکا درباره تایوان تغییر نکرده و آمریکا بهدنبال جنگ نیست.
ترامپ به یک خبرنگار نیویورکتایمز گفت پوشش خبری او درباره ایران «خائنانه» بوده است. پس از این اظهارات، «شاخص دلار آمریکا (DXY)» (شاخصی که ارزش دلار را در برابر سبدی از ارزهای مهم میسنجد) ابتدا بالا رفت و سپس کمی عقب نشست، اما در نهایت حدود ۰.۲۴٪ رشد کرد و نزدیک ۹۹.۱۰ قرار گرفت.
ما برای سنجش «ریسک ژئوپلیتیک» (ریسک ناشی از تنشهای سیاسی و امنیتی بین کشورها که روی بازارها اثر میگذارد) باید به واکنش بازارها به چنین اظهارنظرهایی نگاه کنیم. اظهارات درباره چین، ایران و تایوان در کوتاهمدت «نوسان» ایجاد کرد؛ همان جهش شاخص دلار نمونهای از آن بود. این نوع حرکتهای ناشی از تیتر خبر همچنان میتواند تکرار شود.
آمادگی برای نوسان ناشی از تیتر خبر
وعدههای فروش بزرگ سویا و هواپیما به چین در آن دوره مطرح بود. با نگاه به دادههای تجاری، صادرات سویای آمریکا به چین در سالهای بعد رشد کرد و در سال بازاریابی ۲۰۲۲/۲۰۲۳ به بیش از ۳۴ میلیون تن متریک رسید، هرچند بعدتر کمتر شد. نتیجه این است که باید به «دادههای واقعی» تکیه کرد نه فقط اعلام اولیه، چون اجرای وعدهها همیشه کامل و یکدست نیست.
بحث درباره لغو تحریمها بهخاطر خرید نفت ایران نمونه روشن اثر سیاست خارجی بر بازار انرژی است. «قراردادهای آتی نفت خام WTI» (قراردادهایی برای خرید/فروش نفت آمریکا در آینده با قیمت از قبل تعیینشده) در آن مقطع به این حرفها حساس بودند و این ارتباط هنوز هم وجود دارد. تا اوایل مه ۲۰۲۶، با تقویت تقاضای جهانی نفت و ادامه کنترل عرضه توسط اوپکپلاس (گروهی از اوپک و چند تولیدکننده دیگر که برای مدیریت تولید هماهنگ میشوند)، هر خبر درباره عرضه نفت ایران میتواند در «اختیار معاملههای نفت» (ابزاری که حق خرید یا فروش را با قیمت مشخص تا زمان معین میدهد) نوسان شدید قیمتی ایجاد کند.
آن زمان درباره تایوان با احتیاط صحبت شد، اما تنش اصلی بیشتر شده و محور آن صنعت «نیمهرسانا» است (قطعات پایه ساخت تراشهها و پردازندهها). تایوان اکنون بیش از ۶۰٪ بازار جهانی «ریختهگری تراشه (foundry)» را در اختیار دارد (کارخانههایی که تراشه را برای شرکتهای دیگر تولید میکنند). بنابراین هر اظهار نظر ژئوپلیتیک میتواند ریسک بزرگی برای کل بخش فناوری باشد. معاملهگران باید نوسان «ETFهای نیمهرسانا» (صندوقهای قابل معامله در بورس که سبدی از سهام شرکتهای این صنعت را نگه میدارند) را زیر نظر داشته باشند و برای پوشش ریسک از اختیار معامله استفاده کنند.
این نمونه نشان میدهد ترکیب خبرهای تجاری، انرژی و امنیتی میتواند حرکتهای تند و غیرقابل پیشبینی ایجاد کند. برای معاملهگران «بازار مشتقه» (ابزارهایی مثل آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه میآید) در هفتههای پیش رو، یعنی باید برای ریسکهای ناشی از تیتر خبر آماده بود؛ بهویژه با توجه به اینکه تنشهای آمریکا و چین همچنان بالاست. خرید «استرادل» یا «استرنگل» روی شاخصهای بزرگ (استراتژیهای اختیار معامله برای گرفتن سود از نوسان، حتی بدون پیشبینی جهت حرکت قیمت) پیش از نشستهای دیپلماتیک میتواند راهبردی محتاطانه برای بهرهبرداری از نوسان باشد.
