نفت خام برنت بزرگترین افت درصدی ماهانه خود را از دسامبر ۲۰۲۵ ثبت کرد؛ حتی با وجود آنکه برای مدت کوتاهی و در پی نگرانیهای تازه درباره تنگه هرمز، بالای ۱۲۶ دلار به ازای هر بشکه رفت. این افزایش پس از متوقف شدن گفتوگوهای آمریکا و ایران رخ داد و تردیدها درباره بازگشایی مسیر کشتیرانی را بیشتر کرد.
نفت برای دومین هفته پیاپی رشد هفتگی داشت؛ قیمتها از تنشهای ژئوپلیتیک (ریسکهای سیاسی و امنیتی بین کشورها) و مواضع سیاستی آمریکا حمایت شدند. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، گفت محاصره دریایی بنادر ایران را حفظ میکند.
برنت با وجود جهش ژئوپلیتیکی پایینتر بسته شد
قرارداد ماه نزدیک نفت خام برنت در ۳۰ آوریل در ۱۱۴ دلار به ازای هر بشکه تسویه شد؛ پیش از آنکه برخی بازارهای توسعهیافته (کشورهای پیشرفته) بهجز آمریکا و بریتانیا به مناسبت تعطیلات روز کارگر بسته شوند. این قیمت نسبت به جلسه قبل ۳.۴٪ کاهش داشت.
نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا) نزدیک ۱۰۶ دلار به ازای هر بشکه معامله شد و در مجموع هفته ۱۲٪ رشد کرد. برنت همچنین آوریل را با بزرگترین افت درصدی یکماهه از دسامبر ۲۰۲۵ به پایان رساند.
نوسان قیمت نفت بسیار شدید است و این فضا برای معاملهگران «اختیار معامله» (ابزاری که حق خرید یا فروش را با قیمت مشخص و تا زمان معین میدهد، بدون اجبار به انجام معامله) جذاب است. افت بزرگ ماهانه برنت با وجود جهش بالای ۱۲۶ دلار نشان میدهد «ریسک خبری» (اثر تیترها و خبرهای ناگهانی بر قیمت) میتواند به همان سرعتی که ایجاد میشود، از بین برود. این نااطمینانی یعنی بهتر است «استراتژیهای سود از نوسان» (کسب سود از بالا و پایین شدن قیمت، نه از یک جهت مشخص) بررسی شود.
بلافاصلهترین فرصت، افزایش فاصله قیمت بین برنت و WTI است. دادههای اخیر اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA؛ نهاد دولتی آمریکا که آمار انرژی منتشر میکند) نشان میدهد در مرکز ذخیرهسازی کوشینگ اوکلاهما (محل تحویل و انبار اصلی WTI) کاهش غیرمنتظره ۳.۱ میلیون بشکهای موجودی رخ داده است؛ همین موضوع توضیح میدهد چرا WTI قوی مانده است. این اختلاف بین «عوامل داخلی آمریکا» (عرضه، تقاضا و موجودیها) و «ریسک ژئوپلیتیک جهانی» را میتوان با «قرارداد اسپرد برنت-دبلیوتیآی» معامله کرد؛ یعنی قراردادی که روی اختلاف قیمت این دو شاخص شرط میبندد.
آمادهسازی برای نوسان ناشی از اختیار معامله
در هفتههای پیشرو میتوان به خرید نوسان از طریق اختیار معامله فکر کرد. با توجه به توقف گفتوگوهای آمریکا و ایران و محاصره دریایی، خرید «استرادل» یا «استرنگل» روی قراردادهای آتی برنت میتواند موثر باشد؛ این دو استراتژی وقتی سود میدهند که قیمت حرکت بزرگ داشته باشد، چه صعودی چه نزولی.
– استرادل: خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان
– استرنگل: خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمتهای اعمال متفاوت
«نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که بازار از قیمت اختیار معامله استنباط میکند و انتظار بازار از شدت حرکت آینده قیمت است) به بالای ۴۵٪ جهش کرده؛ سطحی که از شوکهای عرضه ۲۰۲۲ (اختلال ناگهانی در عرضه که قیمت را جهشی میکند) دیده نشده بود. این یعنی بازار خود را برای یک رویداد بزرگ آماده میکند.
این الگو قبلاً هم دیده شده است؛ بهخصوص پیش از بحران انرژی ۲۰۲۲، زمانی که خبرهای ژئوپلیتیکی جهشهای تند اما کوتاهمدت ایجاد میکرد و بعد دوباره «واقعیتهای عرضه و تقاضا» تعیینکننده میشدند. آن زمان، معاملهگرانی که در برابر برگشت قیمت پوشش ریسک کردند (کاهش زیان احتمالی با ابزارهای مالی) عملکرد بهتری داشتند. وضعیت کنونی در تنگه هرمز ـ مسیری که نزدیک ۲۰٪ نفت جهان از آن عبور میکند ـ شرایطی مشابه و بسیار بیثبات ایجاد کرده است.
با این حال باید نشانههای ضعف تقاضا را هم زیر نظر داشت؛ چون میتواند قیمتها را پایین بکشد. شاخص PMI تولید چین (شاخص مدیران خرید؛ عدد بالای ۵۰ به معنی رشد و زیر ۵۰ به معنی کوچکشدن فعالیت) در هفته گذشته ۴۹.۸ ثبت شد و کاهش خفیف را نشان داد. این موضوع یادآوری میکند ترسهای ژئوپلیتیکی با اقتصاد جهانی شکننده در تضاد است و میتواند دلیل ضعف کلی ماهانه برنت باشد، حتی با وجود رشد اخیر ناشی از تیترها.
