USD/IDR کمی بالاتر رفته و به سمت ۱۷,۰۰۰ حرکت کرده است؛ این حرکت به دلارِ قوی آمریکا، معاملات «ریسک‌گریز» (یعنی سرمایه‌گذاران در شرایط عدم‌اطمینان از دارایی‌های پرریسک خارج می‌شوند) و فشار ناشی از نفت بر «شرایط مبادله» (یعنی نسبت قیمت کالاهای صادراتی به وارداتی؛ وقتی نفت گران می‌شود برای واردکننده نفت بدتر می‌شود) مرتبط است. مقاومت کوتاه‌مدت (سطحی که عبور از آن سخت است) حدود ۱۷,۱۰۰ عنوان می‌شود. بانک مرکزی اندونزی (Bank Indonesia) ابزارهای مالی با «ارز خارجی» (FX؛ یعنی معامله و نگهداری ارزهایی مثل دلار) معرفی کرده است: SVBI و SUVBI؛ هدف این ابزارها کاهش نوسان (بالا و پایین شدن شدید قیمت) و کمک به نقدشوندگی دلار (یعنی دسترسی راحت‌تر به دلار) در بازار داخلی است. گفته می‌شود این ابزارها «لنگر اصلی نرخ ارز» (یعنی چارچوب اصلی سیاست ارزی) را تغییر نمی‌دهند.

دلایل ضعف اخیر روپیه

این اقدامات برای بهتر کردن کارکرد دلار در داخل کشور است؛ یعنی صادرکننده‌ها و بانک‌ها بتوانند دلار را داخل اندونزی نگه دارند و دوباره استفاده کنند. این کار می‌تواند نیاز به خرید تهاجمی دلار در «بازار نقدی» (spot؛ یعنی معامله با تحویل فوری) را کم کند و جلوی حرکت‌های بی‌نظم در USD/IDR (نرخ دلار به روپیه) را بگیرد. شرایط بیرونی عامل اصلی فشار بر روپیه معرفی می‌شود: بدتر شدن فضای ریسک و قیمت بالای نفت که به ریسک طولانی شدن درگیری ایران نسبت داده می‌شود. این وضعیت احتمالاً در کوتاه‌مدت فشار روی IDR (روپیه اندونزی) را حفظ می‌کند، همراه با دیگر ارزهای آسیا. ما روند صعودی USD/IDR را ادامه‌دار می‌بینیم و با ورود به آوریل، نرخ حدود ۱۶,۱۵۰ معامله می‌شود. حرکت به سمت ۱۷,۰۰۰ به‌دلیل قوی ماندن دلار آمریکا است. این فشار بیرونی همچنان عامل اصلی اثرگذار بر ارزش روپیه است. قدرت دلار با داده‌های اخیر «تورم» آمریکا (افزایش عمومی قیمت‌ها) پشتیبانی می‌شود که روی ۳.۵٪ و بالاتر از انتظار مانده و باعث شده بازارها زمان «کاهش نرخ بهره» توسط فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) را به اواخر امسال موکول کنند. این چشم‌انداز سیاستی (احتمال تغییرات نرخ بهره) برای ارزهای «بازارهای نوظهور» (کشورهایی که اقتصادشان در حال رشد و توسعه است) شرایط سخت‌تری ایجاد می‌کند. این الگو قبلاً هم دیده شده؛ مثل تغییرات تند ارزها در سال ۲۰۲۴ وقتی سیاست فدرال رزرو با انتظار جهانی متفاوت شد.

چیدمان معاملات اختیار برای USD/IDR بالاتر

فشار دیگر این است که قیمت نفت برنت (شاخص جهانی قیمت نفت) بالای ۹۰ دلار برای هر بشکه مانده و «تراز تجاری» (اختلاف ارزش صادرات و واردات) واردکنندگان خالص نفت مثل اندونزی را تحت فشار می‌گذارد. این مانع اقتصادی با فضای کلی «ریسک‌گریز» در بازارهای جهانی هم‌زمان شده است. در چنین شرایطی پیدا کردن حمایت برای روپیه سخت است. برای معامله‌گران «ابزارهای مشتقه» (قراردادهای مالی که ارزششان از قیمت دارایی اصلی مثل ارز می‌آید)، این فضا یعنی مسیر ساده‌تر برای USD/IDR رو به بالا است. ابزارهای جدید بانک مرکزی اندونزی شاید نوسان روزانه خیلی شدید را کم کند، اما احتمالاً روند اصلی را برنمی‌گرداند. بنابراین خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ قراردادی که حق خرید در قیمت مشخص را می‌دهد) روی USD/IDR با سررسید یک تا سه ماه می‌تواند راهی منطقی برای هدف گرفتن حرکت به سمت مقاومت ۱۷,۱۰۰ باشد. با توجه به اینکه BI (بانک مرکزی اندونزی) فعالانه تلاطم‌های تند را نرم می‌کند، روش‌هایی که از بالا رفتن آرام سود می‌برند، معمولاً بهتر از روش‌هایی هستند که روی جهش ناگهانی نوسان شرط می‌بندند. بنابراین بررسی «اختیارهای با سررسید طولانی‌تر» (قراردادهایی که دیرتر تمام می‌شوند) می‌تواند کم‌هزینه‌تر باشد و امکان سود گرفتن از رشد آرامی را بدهد که برای هفته‌های آینده انتظار می‌رود.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید