استراتژیستهای رابوبانک میگویند جنگ ایران، منطقه یورو را به سمت **رکود تورمی** (همزمانی **تورم بالاتر** و **رشد اقتصادی ضعیفتر**) سوق میدهد. به باور آنها تورم تا سال ۲۰۲۷ بالاتر از برآوردهای قبل از جنگ میماند، در حالیکه رشد در ۲۰۲۶ بهطور محسوس کند میشود و در ۲۰۲۷ فقط اندکی بهتر میشود؛ حتی با وجود حمایت دولتها.
منطقه یورو چون **واردکننده خالص انرژی** است (یعنی انرژی بیشتری وارد میکند تا صادر کند)، در برابر افزایش قیمت انرژی آسیبپذیر است و این موضوع **شرایط مبادله** را بدتر میکند (یعنی برای خرید همان مقدار واردات باید هزینه بیشتری پرداخت شود). قیمتهای بالاتر میتواند با کاهش **درآمد واقعی** (قدرت خرید پس از تورم)، فشردهکردن **حاشیه سود** شرکتها (اختلاف درآمد و هزینه)، و تضعیف اعتماد، مصرف و سرمایهگذاری را کاهش دهد؛ در عین حال، سیاستهای حمایتی فشار بیشتری به مالیه عمومی وارد میکند.
افزایش **صرف ریسک** و **صرف تورم** (پاداشی که سرمایهگذاران برای تحمل ریسک و تورم بالاتر مطالبه میکنند)، همراه با انتظار برای رشد **نرخهای سیاستی** (نرخهای مبنای بانک مرکزی)، نرخهای بلندمدت را بالا برده و ممکن است سرمایهگذاری را محدود کند. رابوبانک فرض میکند امسال یک بار افزایش نرخ رخ دهد، در حالیکه بازارها دو بار افزایش را قیمتگذاری کردهاند. همچنین نرخ **سوآپ یورویی ۱۰ساله** (قرارداد مبادله نرخ بهره که در آن بهره ثابت با شناور عوض میشود و شاخصی برای نرخهای بلندمدت است) از پایان فوریه حدود **۳۰ واحد پایه** بالا رفته است (هر واحد پایه ۰.۰۱ درصد است).
با استفاده از برآوردهای فعلی قیمت انرژی، انتظار میرود تورم در ۲۰۲۶ بهطور متوسط **۳.۱٪** و در ۲۰۲۷ **۲.۵٪** باشد و تورم تجمعی **۱.۷ واحد درصد** بالاتر از پیشبینی قبلی قرار گیرد. رشد اقتصادی نیز برای ۲۰۲۵ **۱.۵٪**، برای امسال **۰.۶٪** و برای سال آینده **۰.۹٪** برآورد شده است.
رابوبانک میگوید سناریوی ملایمتر که بر بازگشایی سریعتر تنگه و عادیشدن جریان انرژی متکی بود، حالا بعید به نظر میرسد، اما سناریوی بدتر همچنان ممکن است. این بانک به ریسکهایی مانند **تخریب تقاضا** (افت تقاضا بهدلیل شوک قیمتی)، **صنعتزدایی** (تضعیف و کوچکشدن بخش صنعت)، و افزایش گستردهتر **صرف ریسک اعتباری** و **صرف ریسک بدهی دولتها** اشاره میکند.
