تعداد فرصتهای شغلی باز در آمریکا در ماه مارس به ۶.۸۶۶ میلیون رسید که نسبت به رقم بازنگریشده ۶.۹۲۲ میلیون در فوریه کاهش نشان میدهد؛ این آمار را «اداره آمار کار آمریکا» (BLS؛ نهاد رسمی انتشار دادههای بازار کار) اعلام کرد. این عدد بالاتر از پیشبینی بازار یعنی ۶.۸۳ میلیون بود.
تعداد استخدامها در ماه به ۵.۶ میلیون افزایش یافت و مجموع «جداییها از کار» (Separations؛ شامل استعفا، اخراج و پایان همکاری) تقریباً بدون تغییر در ۵.۴ میلیون ماند. «استعفاها» (Quits؛ خروج داوطلبانه کارکنان) تقریباً ثابت و در ۳.۲ میلیون بود و «اخراج و تعدیل» (Layoffs and discharges؛ قطع همکاری از سوی کارفرما) نیز تقریباً بدون تغییر و ۱.۹ میلیون ثبت شد.
واکنش دلار پس از انتشار داده
پس از انتشار این دادهها، «شاخص دلار آمریکا» (DXY؛ شاخصی از ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای اصلی) کمی کاهش یافت و به سمت ۹۸.۴۶ حرکت کرد. این حرکت پس از انتشار «شاخص مدیران خرید خدمات ISM» (ISM Services PMI؛ نظرسنجی از مدیران خرید که وضعیت فعالیت بخش خدمات را نشان میدهد) رخ داد که پایینتر از انتظار منتشر شد.
با نگاه به رفتار بازار در سال ۲۰۲۵ میبینیم که گزارش ضعیف «JOLTS» (گزارش فرصتهای شغلی و جابهجایی نیروی کار) همراه با عدد پایین ISM میتوانست فوراً دلار را تحت فشار بگذارد. آن زمان هر نشانهای از ضعف بازار کار معمولاً بهعنوان سیگنال نرمش بیشتر «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) تفسیر میشد. این موضوع برای معاملهگران ارز یک رابطه علتومعلولی نسبتاً مستقیم ایجاد میکرد.
امروز شرایط پیچیدهتر است و واکنش باید متفاوت باشد. تازهترین داده JOLTS برای مارس ۲۰۲۶ نشان داد فرصتهای شغلی در سطح مقاوم ۸.۱ میلیون قرار دارد؛ این رقم نسبت به اوجهای پس از همهگیری کاهش محسوسی داشته اما از نظر تاریخی همچنان به معنی «بازار کار فشرده» است (یعنی تقاضا برای نیروی کار بالاست). برخلاف گذشته، یک گزارش منفرد مانند این، انتظار بازار از سیاست فدرال رزرو را بهطور جدی جابهجا نمیکند.
تمرکز اصلی بازار اکنون روی «چسبندگی تورم» است (یعنی تورم به سختی پایین میآید). آخرین داده «شاخص قیمت مصرفکننده» (CPI؛ معیار رایج سنجش تورم مصرفکننده) برای آوریل ۲۰۲۶ در ۳.۱٪ نسبت به سال قبل باقی ماند. این موضوع فدرال رزرو را در وضعیت احتیاط و «صبر در تصمیمگیری» نگه داشته و پیام میدهد «نرخهای بهره» برای مدت طولانیتری بالا میمانند. بنابراین دادههای بازار کار بیشتر از زاویه اثر احتمالی بر تورم آینده دیده میشوند، نه بهعنوان محرک مستقیم کاهش نرخ بهره.
برای معاملهگران «ابزارهای مشتقه» (Derivatives؛ قراردادهای مالی که ارزششان از داراییهای دیگر مثل نرخ بهره یا شاخصها میآید)، این یعنی «نوسان» در بازار نرخ بهره همچنان فرصت مهمی است. میتوان از «اختیار معامله» روی «قراردادهای آتی SOFR» استفاده کرد (SOFR؛ نرخ تامین مالی شبانه تضمینشده و مبنای بسیاری از معاملات نرخ بهره) تا برای سناریوی ادامه توقف فدرال رزرو بیش از آنچه بازار قیمتگذاری کرده، موقعیت گرفت. راهبردی مثل «اسپرد خرید اختیار خرید» (Call spread؛ خرید یک اختیار خرید و فروش اختیار خرید دیگری در قیمت بالاتر برای کاهش هزینه) میتواند از دیدگاهی سود ببرد که کاهش نرخها تا اواخر فصل چهارم رخ نخواهد داد.
نوسان سهام و نحوه موقعیتگیری
در بازار سهام، «شاخص نوسان CBOE (VIX)» (VIX؛ معیاری از نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا) نزدیک سطح بالای ۱۷ در نوسان بوده که نشاندهنده تداوم عدمقطعیت در سیاستگذاری است. این فضا برای راهبردهایی مناسب است که از دریافت «پرمیوم» سود میبرند (Premium؛ مبلغی که خریدار اختیار معامله به فروشنده میپردازد)، مثل فروش «اسپرد اختیار خرید خارج از قیمت» روی شاخص S&P 500 (Out-of-the-money؛ اختیار خریدی که قیمت اعمال آن بالاتر از قیمت فعلی شاخص است). این موقعیت از بازارهای کمنوسان و رنج بهره میبرد، چون وقتی هزینه استقراض بالا باشد، رشدهای پرقدرت و پایدار سختتر شکل میگیرد.
درباره شاخص دلار (DXY)، حرکتهای آن اکنون کمتر به دادههای تکی آمریکا و بیشتر به «اختلاف نرخهای بهره جهانی» بستگی دارد (Interest rate differentials؛ فاصله نرخهای بهره بین کشورها که روی جریان سرمایه اثر میگذارد). با توجه به اینکه «بانک مرکزی اروپا» (ECB) از احتمال کاهش نرخ در ماههای آینده صحبت کرده، دلار احتمالاً حمایت میشود. میتوان به موقعیتهای خرید DXY از طریق «قرارداد آتی» یا «اختیار معامله» فکر کرد (Futures/Options؛ ابزارهای معامله با سررسید و حق خرید/فروش) و روی ادامه اختلاف سیاستی بین فدرال رزرو و سایر بانکهای مرکزی بزرگ حساب باز کرد.
