نیل کشکاری، رئیس فدرال رزرو مینیاپولیس، در فستیوال ایده‌های آسپن ۲۰۲۶ گفت که همچنان نسبت به تورم نگران است و به‌طور ویژه بر بخش خدمات تمرکز دارد، در حالی که بهبودهای اولیه و محتاطانه‌ای را در بازار کار مشاهده می‌کند. او گفت جهش اخیر تورم صرفاً ناشی از نفت و خاورمیانه نیست و افزود از منطقه سیگنال «رفع خطر کامل» دریافت نمی‌کند. کشکاری گفت اکنون زمان مناسبی برای بازتنظیم بیانیه کمیته بازار باز فدرال (FOMC) است و سیاست‌گذاران باید ارزیابی کنند رویکردی بدون راهنمایی آتی (forward guidance) در عمل چگونه کار می‌کند.

او درباره نرخ‌ها گفت برای ۲۰۲۶ یک افزایش نرخ را در برنامه دارد و سیاست را در ۲۰۲۷ در حالت توقف می‌بیند؛ ضمن اینکه اگر تورم فراگیر ادامه یابد گزینه تشدید سیاست را حفظ می‌کند، در حالی که هدف کاهش تورم بدون آسیب‌زدن به اشتغال است. «اسپیچ‌تَکر» FXStreet به اظهارات او امتیاز ۷.۳ از ۱۰ داد؛ در مقایسه با میانگین تاریخی ۶.۶ از ۱۰. به‌طور جداگانه، «شاخص احساسات فدرال رزرو» FXS با ۱.۳۷ واحد افزایش به ۱۲۲.۴۲ رسید و همچنان بالاتر از آستانه خنثی ۱۰۰ باقی ماند.

تورم ماندگار و پیامدها برای سیاست فدرال رزرو

با توجه به لحن انقباضی (hawkish) فدرال رزرو، ما معتقدیم ریسک حداقل یک افزایش دیگر نرخ در سال ۲۰۲۶ کمتر از واقع قیمت‌گذاری شده است. این اظهارنظرها به تورم ماندگار، به‌ویژه در بخش خدمات، اشاره دارد که سیگنال روشنی است مبنی بر اینکه سیاست پولی محدودکننده باقی خواهد ماند. بنابراین باید راهبردهای خود را برای محیط نرخ بهره «بالاتر برای مدت طولانی‌تر» (higher-for-longer) تنظیم کنیم.

این دیدگاه با تازه‌ترین داده‌های تورمی ماه مه ۲۰۲۶ نیز تقویت می‌شود؛ داده‌هایی که نشان داد تورم خدماتِ هسته (core services) سرسختانه در سطح ۴.۸٪ بالا باقی مانده است. هرچند عدد تورم سرفصل (headline) خنک‌تر شده، این فشار زیرین به اعضای انقباضی این توجیه را می‌دهد که همچنان گزینه یک افزایش دیگر را روی میز نگه دارند. هدف، اجتناب از خطاهای سیاستی دهه ۱۹۷۰ است؛ زمانی که بانک‌های مرکزی خیلی زود سیاست را آسان کردند و تورم دوباره ریشه‌دار شد.

بازار کار به اندازه‌ای ضعف نشان نمی‌دهد که فدرال رزرو را به فکر کاهش نرخ‌ها بیندازد. با توجه به گزارش اشتغال ماه مه ۲۰۲۶ که افزایش قابل‌توجه ۱۹۵ هزار شغل را نشان داد، اقتصاد به نظر می‌رسد آن‌قدر تاب‌آور باشد که سیاست پولی سخت‌گیرانه را تحمل کند. این قدرت، هرگونه فشار فوری بر فدرال رزرو برای چرخش به سمت سیاست‌های انبساطی را از بین می‌برد.

راهبردهای بازار در فضای سیاست انقباضی و تقویت دلار

برای معامله‌گران مشتقه، این به معنای انتظار تداوم نوسان در بازارهای نرخ بهره است. ما برای این سناریو با نگاه به اختیار معامله روی قراردادهای آتی SOFR موقعیت می‌گیریم؛ مشخصاً خرید استرادل (straddle) یا استرنگل (strangle) برای کسب سود از حرکت قابل‌ملاحظه قیمت در هر دو جهت. بازار آتی فد فاندز اکنون احتمال ۴۵٪ برای افزایش نرخ تا پایان سال را قیمت‌گذاری می‌کند؛ در حالی که همین رقم ماه گذشته ۲۰٪ بود و نشان می‌دهد بازار کم‌کم در حال گوش‌دادن است.

این موضع سیاستی همچنین به‌طور آشکار به نفع دلار آمریکا است. چشم‌انداز نرخ‌های بالاتر در آمریکا، در حالی که بانک‌های مرکزی دیگر مانند ECB و BoJ محتاط‌تر مانده‌اند، اختلاف بازده مطلوبی ایجاد می‌کند. ما به راهبردهایی مانند خرید اختیار خرید (call) روی شاخص دلار آمریکا (DXY) یا فروش قراردادهای آتی ین نگاه می‌کنیم تا از این واگرایی بهره ببریم.

این الگو را پیش‌تر در چرخه افزایش نرخ ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ دیده‌ایم؛ زمانی که حرکت خلاف تعهد فدرال رزرو برای مهار تورم، راهبردی بازنده بود. در آن دوره، دلار جهش کرد و دارایی‌های حساس به نرخ بهره به‌طور معناداری ضعیف عمل کردند. پیام‌رسانی فعلی نشان می‌دهد باید خود را برای تکرار دینامیک‌های مشابه در ماه‌های پیش رو آماده کنیم.