بانخیکو نرخ سیاستی خود را روی ۶.۵٪ تعیین کرد؛ مطابق با پیشبینیها. این تصمیم، هزینه استقراض معیار مکزیک را بدون تغییر نگه میدارد و تداوم شرایط پولی را نشان میدهد.
این اعلامیه هیچ انحرافی از انتظارات بازار نداشت و نرخ در ۶.۵٪ حفظ شد. این اقدام، هزینههای تأمین مالی برای اعتبار، وامهای مسکن و تأمین مالی دولت که به نرخ معیار گره خوردهاند را ثابت نگه میگذارد.
واکنش بازار و چشمانداز نوسان
تصمیم به تثبیت نرخ در ۶.۵٪ تا حد زیادی پیشبینی شده بود؛ بنابراین انتظار واکنشهای تند و فوری در بازار را نداریم. نوسان ضمنی در اختیارمعاملههای پزو مکزیک که در آستانه اعلامیه افزایش یافته بود، اکنون باید بهطور محسوسی کاهش یابد. این وضعیت برای ما فرصتی ایجاد میکند تا نوسان کوتاهمدت را بفروشیم، زیرا منبع اصلی عدمقطعیت کوتاهمدت حذف شده است.
راهنمایی سیاستی، تورم و اختلاف نرخ
تمرکز ما اکنون به راهنمایی آتی و مسیر نرخهای بهره تا پایان سال ۲۰۲۶ معطوف میشود. با توجه به اینکه تورم آخرینبار ۴.۱٪ گزارش شده، همچنان سرسختانه بالاتر از هدف بانک مرکزی قرار دارد؛ موضوعی که نشان میدهد آنها برای ارسال سیگنال کاهش نرخها در کوتاهمدت مردد خواهند بود. این امر دیدگاه ما را تقویت میکند که بانخیکو حداقل برای یک فصل دیگر نیز در وضعیت «تثبیت» باقی خواهد ماند.
همچنین فدرال رزرو آمریکا را زیر نظر داریم که نرخهای خود را در ۴.۷۵٪ ثابت نگه داشته است. این وضعیت اختلاف نرخ مطلوب ۱۷۵ واحد پایه را حفظ میکند و پزو را برای معاملات کری (carry trade) جذاب نگه میدارد؛ عاملی که باید همچنان از ارز حمایت کند. بنابراین، برای افق میانمدت، دلیل چندانی برای خرید پوشش ریسک نزولی ـ مانند اختیار فروشهای خارج از پول (out-of-the-money puts) روی پزو ـ نمیبینیم.
از منظر تاریخی، وقتی بانخیکو چرخه انبساطی را آغاز میکند، معمولاً چندین کاهش متوالی را دنبال میکند. هرچند هنوز به آن نقطه نرسیدهایم، اما شروع کردهایم به بررسی ابزارهای مشتقه با سررسیدهای بلندتر ـ مانند پرداخت نرخ ثابت در سوآپهای TIIE برای تحویل اواخر ۲۰۲۶ یا اوایل ۲۰۲۷ ـ تا برای تغییر احتمالی سیاست در آینده موقعیتگیری کنیم. این روشی کمهزینه برای بیان دیدگاه درباره کاهش نرخهای آتی است، بدون آنکه با ثبات فعلی بازار مقابله کنیم.
