دلار آمریکا ماه ژوئن را در حالی آغاز کرد که در سطحی گسترده باثبات بود؛ بازاری که همزمان مذاکرات آمریکا-ایران و یک دوره فشرده انتشار دادههای اقتصادی آمریکا را دنبال میکند. پسزمینه این تحولات شامل ابهام درباره تمدید هرگونه آتشبس و نیز احتمال کمرنگ شدن شوک قیمت انرژی در صورت اعلام توافق و تأیید آن از سوی رئیسجمهور ترامپ است، هرچند مسیر قیمت نفت خام و دادههای پیشرو همچنان متغیرهای کلیدی برای شکلدهی به انتظارات از سیاست فدرال رزرو به شمار میآیند.
توجهها همچنین به تغییر رهبری در فدرال رزرو معطوف است؛ جایی که درباره تفسیر متمایلتر به انبساط (dovish) در دوران ریاست «وارش» و تمرکز بر شاخصهای «میانگین تعدیلشده» (trimmed mean) بهعنوان سنجهای از تورم مبنایی بحث میشود. دادههای اخیر PCE نشان داد تورم سرفصل از ۳.۵٪ به ۳.۸٪ افزایش یافته، در حالی که تورم هسته از ۳.۲٪ به ۳.۳٪ رسید. آمارهای بازار کار نیز برای تأیید بهبود تدریجی رشد اشتغال (payrolls) زیر نظر است؛ در همین حال، اجماع بازار برای نرخ بیکاری ماه مه ۴.۳٪ است که به معنای عدم تغییر نسبت به ۱۲ ماه قبل است؛ طی دوره ۱۲ ماهه پیشین، این نرخ به میزان ۰.۴ واحد درصد افزایش یافت و به ۴.۳٪ رسید.
ریسکهای نوسان در میانه ابهام ژئوپلیتیک و اقتصادی
دلار آمریکا ژوئن را با ثبات آغاز میکند، اما ما در هفتههای آینده پتانسیل قابلتوجهی برای نوسان میبینیم. بازار میان دو رویداد بزرگ گرفتار شده است: احتمال توافق آتشبس با ایران و مجموعهای از انتشارهای کلیدی دادههای اقتصادی آمریکا. این وضعیت تصویری پیچیده ایجاد میکند، زیرا توافق صلح میتواند قیمت انرژی را پایین بیاورد، در حالی که دادههای قوی میتواند نشانه تداوم تورم باشد.
با توجه به این عدمقطعیت، ما معتقدیم محتاطانهترین راهبرد، خرید نوسان است. با یک رئیس جدید و بالقوه متمایل به انبساط در فدرال رزرو، واکنش بازار به دادههای پیشروی تورم و اشتغال بسیار غیرقابلپیشبینی است. راهبردهای آپشن مانند «استرادل» روی جفتارزهای اصلی نظیر EUR/USD میتواند مؤثر باشد، زیرا از یک حرکت بزرگ قیمتی در هر دو جهت سود میبرد.
پیامدها برای دلار و سیاست فدرال رزرو
یک توافق رسمی آمریکا-ایران احتمالاً دلار را تضعیف میکند، زیرا افت قیمت نفت به فدرال رزرو اجازه میدهد جهش اخیر تورمِ ناشی از انرژی را نادیده بگیرد. الگوی مشابهی را در سال ۲۰۱۵ مشاهده کردیم؛ زمانی که اعلام توافق برجام (JCPOA) باعث شد قیمت نفت خام WTI در ماههای پیرامون آن بیش از ۲۰٪ کاهش یابد. معاملهگرانی که وقوع توافق را پیشبینی میکنند میتوانند خرید «پوت» روی دلار را مدنظر قرار دهند.
از سوی دیگر، گزارش اشتغال این هفته برای هر دیدگاه نزولی نسبت به دلار یک ریسک محسوب میشود. اگر رشد اشتغال همچنان مناسب بماند و نرخ بیکاری روی ۴.۳٪ تثبیت شود، برای فدرال رزرو بسیار دشوار خواهد بود که کاهش نرخ بهره را توجیه کند؛ حتی با وجود «سود صلح». این سطح بیکاری بالاتر از نرخهای زیر ۴٪ در گذشته است، اما تثبیت آن علیه تسهیل فوری سیاستی استدلال میکند.
در نهایت، متغیر غیرقابلپیشبینی همچنان رئیس فدرال رزرو، «وارش»، و تمرکز او بر سنجههای جایگزین تورمی مانند trimmed mean PCE است. رقم ۳.۸٪ برای PCE سرفصل در هفته گذشته بهطور معناداری بالاتر از هدف فدرال رزرو است، اما ممکن است او تصمیم بگیرد اهمیت آن را کمتر جلوه دهد. این نبود شفافیت درباره «تابع واکنش» فدرال رزرو به این معناست که هرگونه تقویت دلار پس از دادههای قوی میتواند موقتی باشد.
