تنش‌های خاورمیانه و محدودیت‌های پالایشگاهی از افزایش قیمت نفت حمایت می‌کند. نفت برنت در آغاز معاملات آسیا-اقیانوسیه حدود ۲٪ بالا رفت؛ پس از حمله پهپادی به یک سایت هسته‌ای در امارات، توقف گفت‌وگوها با آمریکا و رفت‌وآمدهای دیپلماتیک («دیپلماسی رفت‌وبرگشتی» یعنی سفرهای پشت‌سرهم برای میانجی‌گری) با حضور پاکستان، قطر و ایران.

آزمایش سطح ۱۱۰ دلار برای برنت، محور توجه در نشست وزیران دارایی گروه ۷ در پاریس بود. همچنین نگرانی‌هایی درباره توقف پروازهای شرکت‌های هواپیمایی و محدود شدن ظرفیت پالایشگاه‌ها مطرح شد.

اختلال در عرضه امارات و تغییر مسیر صادرات

تولید نفت خام امارات به دلیل درگیری‌های منطقه‌ای از بیش از ۳ میلیون بشکه در روز به حدود ۱.۸ تا ۲.۱ میلیون بشکه در روز کاهش یافته است. امارات هم‌زمان به‌دنبال تغییرات سیاستی مرتبط با اوپک/اوپک+ (اوپک و متحدانش) و گسترش مسیرهایی است که از تنگه هرمز عبور نکند.

آمریکا اجازه «معافیت تحریمی» (یعنی مجوز موقت استثنا از تحریم‌ها) برای بخشی از فروش نفت خام روسیه را تمدید نکرد. این کار به دوره‌ای کوتاه از کاهش فشار تحریم‌ها در زمانی که بازار جهانی به‌دلیل جنگ ایران دچار کمبود عرضه بود، پایان داد. معافیت‌های تحریمی آمریکا که بر فروش نفت روسیه و ایران اثر می‌گذارد نیز به موعد پایان نزدیک می‌شود.

ابوظبی پروژه خط لوله «غرب–شرق» را سرعت داده تا ظرفیت صادرات را تا سال ۲۰۲۷ دو برابر کند و تنگه هرمز را دور بزند. هدف از این اقدام، افزایش قابلیت اتکای جریان صادرات (یعنی پایدارتر و قابل پیش‌بینی‌تر شدن ارسال نفت) است.

با عبور قراردادهای «آتی» (قرارداد خرید/فروش برای تحویل در آینده) نفت برنت برای تحویل ماه ژوئیه از ۱۱۰ دلار، حمایت قیمت از ریسک‌های عرضه ادامه‌دار روشن است. حمله پهپادی اخیر در امارات و درگیری گسترده‌تر با ایران، برای قیمت‌ها یک «کف» ایجاد کرده است (یعنی مانع افت زیاد می‌شود). گزارش تازه اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) تأیید می‌کند که موجودی جهانی هفته گذشته ۳.۲ میلیون بشکه کاهش یافته است؛ نشانه‌ای از تنگی عرضه.

موقعیت‌گیری در بازار اختیار معامله برای قیمت‌های بالاتر

پایان معافیت‌های تحریمی آمریکا برای برخی فروش‌های نفت روسیه و ایران یک محرک مهم برای افزایش قیمت است. این اقدام عملاً حدود ۱.۱ میلیون بشکه در روز را از بازار جهانیِ قابل دسترس از نظر قانونی کم می‌کند؛ وضعیتی که از تحریم‌های پس از حمله سال ۲۰۲۲ کمتر دیده شده بود. به نظر می‌رسد بازار هنوز اثر کامل این تغییر سیاست را به‌طور کامل در قیمت‌ها لحاظ نکرده است.

افت تند تولید امارات و رسیدن آن به حوالی ۲ میلیون بشکه در روز، نگرانی بزرگی است و می‌تواند نگهداری «موقعیت خرید» (لانگ؛ یعنی سود بردن از افزایش قیمت) را توجیه کند. چرخش راهبردی امارات دور از اوپک+ نشان‌دهنده دوره‌ای از سیاست مستقل‌تر است و عدم قطعیت را بیشتر می‌کند. این موضوع در «شاخص نوسان نفت خام CBOE (OVX)» هم دیده می‌شود؛ این شاخص که میزان نوسان مورد انتظار قیمت را نشان می‌دهد، به اوج شش‌ماهه ۵۸ رسیده است؛ یعنی معامله‌گران نوسان‌های قابل‌توجه قیمت را پیش‌بینی می‌کنند.

با توجه به این عوامل، استفاده از «اختیار خرید» (Call؛ حق خرید در قیمت مشخص تا سررسید) روی قراردادهای WTI و برنت با سررسید ژوئیه و اوت می‌تواند راهی برای گرفتن موقعیت صعودی باشد. راهبرد «اسپرد صعودی اختیار خرید» (Bull Call Spread؛ خرید یک اختیار خرید با قیمت اعمال پایین‌تر و فروش اختیار خرید با قیمت اعمال بالاتر برای کاهش هزینه، با محدود شدن سود و ریسک)؛ یعنی خرید اختیار خرید ۱۱۵ دلاری و فروش اختیار خرید ۱۲۵ دلاری برنت، می‌تواند روشی کم‌هزینه‌تر برای هدف گرفتن رشد قیمت با سقف‌گذاری ریسک باشد. عامل اصلی برای موج بعدی رشد، تشدید احتمالی تنش‌های خاورمیانه است.