سرمایهگذاری داراییهای ثابت چین از ابتدای سال تا امروز در ماه آوریل، نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱.۶٪ کاهش یافت. این رقم با انتظار بازار که ۱.۶٪ بود مقایسه میشود.
نتیجه پایینتر از پیشبینیها بود. این داده به رشد/کاهش سرمایهگذاری «از ابتدای سال تا امروز» اشاره دارد که با همان بازه زمانی در سال گذشته سنجیده میشود.
سرمایهگذاری داراییهای ثابت، نشانه تضعیف اعتماد
کاهش غیرمنتظره در سرمایهگذاری داراییهای ثابت (سرمایهگذاری در پروژههای بلندمدت مثل ساختمان، زیرساخت و ماشینآلات) یک سیگنال منفی مهم برای اقتصاد چین است. این موضوع نشان میدهد تقاضای داخلی (خرید و مصرف داخل کشور) و اعتماد کسبوکارها ضعیفتر از انتظار شده است. این نتیجه میتواند به معنی کند شدن و حتی برگشت روند به سمت رکود باشد.
این داده بهشدت تحت تأثیر بحران ادامهدار بخش املاک است؛ بحرانی که در سال ۲۰۲۵ هم دیده شد. دادههای اخیر نشان میدهد فروش ملک توسط ۱۰۰ شرکت بزرگ ساختمانی در آوریل نسبت به سال قبل ۴۵٪ افت کرده است. این موضوع تأیید میکند بزرگترین بخش سرمایهگذاری ثابت هنوز در رکود عمیق است. عدد منفی نشان میدهد هزینهکرد دولت در زیرساخت (مثل راه، پل و پروژههای عمرانی) دیگر بهتنهایی نمیتواند سقوط سرمایهگذاری بخش خصوصی (شرکتها و افراد غیردولتی) را جبران کند.
باید انتظار ضعف بیشتر در قیمت کالاهای صنعتی را داشت. قراردادهای آتی سنگآهن (قرارداد خرید/فروش برای تحویل در آینده) در واکنش به چشمانداز ضعیفتر تقاضا، در بورس دالیان به زیر سطح مهم ۱۰۰ دلار به ازای هر تن سقوط کردهاند. این وضعیت، فروش استقراضی (گرفتن موقعیت «فروش» برای سود از کاهش قیمت) روی مس و سایر فلزات پایه (فلزات صنعتی مانند مس، آلومینیوم، روی) را جذاب میکند. همچنین میتواند به استراتژیهای نزولی روی دلار استرالیا کمک کند؛ چون این ارز اغلب بهعنوان نماینده وضعیت صنعتی چین معامله میشود (به دلیل وابستگی صادرات استرالیا به مواد خام).
فشار بر یوان (واحد پول چین) بیشتر میشود و جفتارز USD/CNH را نزدیک سطح ۷.۴۰ زیر نظر داریم. USD/CNH یعنی دلار آمریکا در برابر «یوان برونمرزی» (یوانی که خارج از سرزمین اصلی چین معامله میشود). بانک مرکزی چین (PBOC) ممکن است ناچار شود «تسهیل پولی» تهاجمیتری اجرا کند؛ یعنی با ابزارهایی مثل کاهش نرخ بهره و افزایش نقدینگی، هزینه وام را کم کند تا اقتصاد تحریک شود. تفاوت این سیاست با رویکرد «انقباضی» فدرالرزرو آمریکا (که هنوز تمایل به نرخهای بهره بالاتر دارد برای مهار تورم) میتواند استراتژی خرید دلار و فروش یوان برونمرزی را تقویت کند.
تسهیل سیاستی ممکن است اثر محدود بر بازار داشته باشد
با نگاه به کاهشهای تدریجی سیاستی در ۲۰۲۵، آن اقدامات نتوانستند یک بهبود پایدار ایجاد کنند. بنابراین ممکن است هر کاهش نرخ بهره آینده از سوی PBOC اثر مثبت محدودی بر احساسات بازار (جو روانی و تمایل سرمایهگذاران) داشته باشد. صبر بازار برای دیدن بهبود در حال کاهش است و در نتیجه اعلامهای حمایتی دولت هم ممکن است نسبت به سالهای قبل اثر کمتری بگذارد.
