میانگین صنعتی داوجونز روز پنج‌شنبه حدود ۷۳۰ واحد، معادل ۱.۵٪، رشد کرد؛ پس از آن‌که از کف شبانه زیر ۴۸,۵۰۰ تا سقفی کمی بالاتر از ۴۹,۶۰۰ بالا آمد. شاخص S&P 500 حدود ۰.۵٪ افزایش یافت، اما نزدک کامپوزیت فقط ۰.۲٪ اضافه کرد؛ چون سهام شرکت‌های بزرگ فناوری افت کردند.

سهام کاترپیلار حدود ۱۰٪ جهش کرد؛ زیرا نتایجی بهتر از انتظار منتشر کرد و چشم‌انداز درآمد سالانه‌اش را بالا برد. سایر سهام صنعتی هم رشد کردند و از داوجونز حمایت شد.

محرک‌های بازار و حرکت بخش‌ها

سهام متا حدود ۹٪ افت کرد؛ چون راهنمای هزینه‌های سرمایه‌ای (Capex: خرج شرکت برای خرید و توسعه دارایی‌های بلندمدت مثل دیتاسنتر و تجهیزات) را افزایش داد و رشد تعداد کاربران ضعیف‌تر گزارش شد. مایکروسافت حدود ۵٪ پایین آمد و گفت هزینه سرمایه‌ای امسال به ۱۹۰ میلیارد دلار می‌رسد؛ بخشی از آن به‌دلیل گران‌تر شدن حافظه (Memory: قطعات ذخیره‌سازی/رم در سرورها و مراکز داده) است.

تولید ناخالص داخلی آمریکا در سه‌ماهه اول (GDP: ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده در اقتصاد) به‌صورت سالانه‌سازی‌شده ۲٪ اعلام شد؛ کمتر از برآورد ۲.۳٪ و بالاتر از ۰.۵٪ در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵. تورم PCE تیترِ مارس (PCE: شاخص هزینه‌های مصرف شخصی و معیار مورد توجه فدرال‌رزرو) ۳.۵٪ سالانه بود و PCE هسته (Core: بدون غذا و انرژی) ۳.۲٪ ثبت شد. همچنین درخواست اولیه بیمه بیکاری ۱۸۹ هزار نفر بود، در برابر ۲۱۵ هزار نفرِ مورد انتظار.

شاخص هزینه‌های نیروی کار (Employment Cost Index: تغییر هزینه دستمزد و مزایا برای کارفرما) در سه‌ماهه اول به ۰.۹٪ رسید و شاخص مدیران خرید شیکاگو (Chicago PMI: سنجه‌ای از وضعیت فعالیت تولیدی/کسب‌وکار) در آوریل به ۴۹.۲ افت کرد. نفت WTI (نفت خام آمریکا) حدود ۲٪ پایین آمد و کمی بالاتر از ۱۰۴ دلار در هر بشکه ایستاد؛ نفت برنت (معیار جهانی) هم حدود ۳٪ افت کرد و بالای ۱۱۴ دلار قرار گرفت؛ پس از رشد روز چهارشنبه که به خبرهای مربوط به آماده‌سازی برای انسداد مسیرها در ایران نسبت داده شده بود.

فدرال‌رزرو نرخ بهره را در محدوده ۳.۵٪ تا ۳.۷۵٪ با رأی ۸ موافق در برابر ۴ مخالف ثابت نگه داشت؛ بیشترین اختلاف رأی از سال ۱۹۹۲. معامله‌گران (Traders: فعالان بازار) انتظار خود را برای کاهش نرخ‌ها در ادامه سال تنظیم کردند و «کوین وارش» رئیسِ آتی، در اقلیت متمایل به کاهش نرخ (Dovish: طرفدار سیاست پولی آسان‌تر و نرخ بهره پایین‌تر) قرار داشت.

شکاف بزرگی در بازار دیده می‌شود که می‌تواند فرصت مشخصی برای «معامله جفتی» باشد (Pairs Trading: خرید و فروش هم‌زمان دو دارایی مرتبط برای سود گرفتن از اختلاف عملکرد آن‌ها). قدرت داوجونز با محوریت صنایع، در برابر ضعف نزدک به‌دلیل فناوری، می‌تواند به معنی خرید قراردادهای آتی داوجونز (Futures: قرارداد معامله قیمت در آینده) و هم‌زمان فروش استقراضی قراردادهای آتی نزدک ۱۰۰ باشد (Short: سود گرفتن از افت قیمت). در این فصل، داوجونز بیش از ۸٪ از نزدک جلو زده است؛ بزرگ‌ترین فاصله از «چرخش» سال ۲۰۲۲ (Rotation: جابه‌جایی سرمایه از یک گروه سهامی مثل فناوری به گروهی دیگر مثل صنایع).

فرصت‌های معاملاتی و نوسان

فشار بازار بر سهام فناوری بسیار بزرگ (Mega-cap: شرکت‌های غول‌پیکر با ارزش بازار بسیار بالا) به‌خاطر هزینه‌کرد سنگین برای هوش مصنوعی، نوسان را زیاد کرده است. با بالا رفتن نوسان ضمنی نزدک ۱۰۰ (VXN: شاخص نوسان ضمنی، یعنی برآورد بازار از نوسان آینده بر اساس قیمت اختیار معامله) به بالای ۳۵، فروش اختیار خرید و اختیار فروش «خارج از قیمت» روی سهم‌هایی مثل متا و مایکروسافت می‌تواند راهبرد سوددهی باشد (Out-of-the-money: اختیار معامله‌ای که اگر امروز سررسید شود ارزش اعمال ندارد). این کار یعنی دریافت «پریمیوم» (Premium: پولی که فروشنده اختیار معامله دریافت می‌کند) از ترس بالای بخش فناوری.

عملکرد قوی کاترپیلار نشان‌دهنده دوام اقتصاد واقعی است. می‌توان به اختیار خرید روی شرکت‌های دیگرِ صنعتی و مواد اولیه نگاه کرد؛ چون تقویت قیمت مس و تقاضای جهانی از این روند پشتیبانی می‌کند. صندوق قابل معامله بخش صنایع (ETF: صندوقی که مثل سهم در بورس معامله می‌شود) با نماد XLI شش هفته پیاپی ورود پول داشته و این چرخش گسترده‌تر را تأیید می‌کند.

فدرال‌رزرو دچار دوگانگی است و این یعنی ابهام درباره مسیر نرخ بهره. اختلاف رأی ۸ به ۴، که بیشترین شکاف از اوایل دهه ۱۹۹۰ است، حرکت بعدی را غیرقابل پیش‌بینی می‌کند. در چنین فضایی خرید «استرَدِل» یا «استرَنگل» روی قراردادهای آتی نرخ وجوه فدرال می‌تواند مناسب باشد (Straddle/Strangle: خرید هم‌زمان اختیار خرید و فروش برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت، بدون شرط‌بندی روی جهت؛ تفاوتشان در فاصله قیمت اعمال است). هدف این است که از حرکت بزرگ نرخ‌ها در هر جهت تا پایان سال سود گرفته شود.

تورم «چسبنده» (Sticky: دیرکاهش و مقاوم) همچنان بزرگ‌ترین مانع بازار است و کاهش نرخ‌ها را برای فدرال‌رزرو سخت می‌کند. وقتی PCE هسته بالای ۳٪ مانده و شاخص هزینه‌های نیروی کار بالا می‌رود، شرایط یادآور فشارهای تورمی ۲۰۲۵ پیش از آخرین دور افزایش نرخ‌هاست. بنابراین شرط‌بندی روی کاهش‌های بیشتر نرخ بهره ممکن است زودهنگام و پرریسک باشد.

تنش‌های ژئوپلیتیک قیمت نفت را بالا و پرنوسان نگه داشته و در «مشتقات انرژی» فرصت ایجاد می‌کند (Derivatives: ابزارهایی مثل اختیار معامله و قرارداد آتی که ارزششان از دارایی پایه مثل نفت می‌آید). افت WTI احتمالاً موقتی است تا وقتی خطر انسداد طولانی‌مدت مرتبط با ایران وجود دارد. خرید اختیار خرید روی قراردادهای آتی WTI یا برنت برای ماه‌های آینده می‌تواند راهی برای سود گرفتن از جهش بعدی باشد؛ مشابه جهشی که اواخر ۲۰۲۵ با تشدید تنش‌های خاورمیانه دیده شد.