دلار آمریکا هفته را کمی پایینتر آغاز کرد؛ پس از انتشار خبرهای مثبت ژئوپولیتیک (تحولات سیاسی و امنیتی بین کشورها) و سیاسی. قیمت بالای نفت و نرخهای بهره (هزینه وامگیری) همچنان ریسکهای اصلی بودند.
گفته شد فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) بعید است اعلام کند تورم (افزایش عمومی قیمتها) تحت کنترل است. افزایش قیمت انرژی، تورم بالاتر و پایداری مصرف، اشتغال و بازار کار از دلایلی عنوان شد که باعث میشود فدرال رزرو محتاطانه عمل کند.
حمایت از دلار بهدلیل احتیاط فدرال رزرو
اشاره شد بازارهای سهام در سقفهای قیمتی قرار دارند و فدرال رزرو احتمالاً هشدار میدهد نرخها ممکن است برای مدت طولانیتری بدون تغییر بمانند. این رویکرد به حمایت ملایم از دلار نسبت داده شد.
گزارش شد شاخص دلار آمریکا (DXY؛ شاخصی که ارزش دلار را در برابر سبدی از ارزهای مهم میسنجد) نزدیک ۹۸.۵۰ است و در روز دوشنبه کمخبر، انتظار حرکت محدود میرود. همچنین گفته شد DXY با خبرهای مرتبط با ایران ضعیفتر شد، در حالیکه قیمت نفت بالا ماند.
برای تقویت این دیدگاه، اشاره میشود قیمت نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI؛ معیار قیمت نفت آمریکا) در اوایل ۲۰۲۶ سرسختانه بالای ۹۵ دلار بهازای هر بشکه مانده است. همچنین تازهترین گزارش اشتغال غیرکشاورزی آمریکا (Non-Farm Payrolls/NFP؛ آمار ماهانه تغییر تعداد شغلها بهجز بخش کشاورزی) برای مارس ۲۰۲۶ افزایش ۲۶۵ هزار شغل را نشان داد و نیاز فدرال رزرو به حفظ سیاست سختگیرانه را تقویت کرد. این دادههای قوی باعث میشود چرخش «کبوترانه» (Dovish؛ سیاست نرمتر مثل کاهش نرخ بهره) از سوی بانک مرکزی در کوتاهمدت بعید باشد.
درسهای سیاستی که هنوز تصمیمهای فدرال رزرو را شکل میدهد
تردید فعلی فدرال رزرو تا حد زیادی تحت تأثیر خطاهای سیاستی سال ۲۰۲۲ است. با نگاه از ۲۰۲۶، یادآوری میشود آن زمان بانک مرکزی در مهار تورم عقب مانده بود و بعداً ناچار به افزایشهای تند نرخ بهره شد. همین تجربه حالا باعث شده مقامها ترجیح دهند نرخها را مدت بیشتری بدون تغییر نگه دارند تا مطمئن شوند تورم کاملاً مهار شده است.
برای معاملهگران، چنین فضایی میتواند به این معنا باشد که فروش «پوشش ریسکِ افت دلار» قابل بررسی است. مثلاً فروش اختیار فروش (Put؛ قراردادی که حق فروش را در قیمت مشخص میدهد) در قیمتهای دور از بازار (Out-of-the-money؛ وقتی قیمت اعمال از قیمت فعلی بازار دور است) روی DXY یا روی جفتارزهای دلاری مانند USD/JPY، میتواند به دریافت «پرمیوم» (Premium؛ مبلغی که خریدار اختیار به فروشنده میپردازد) کمک کند؛ با این فرض که موضع فدرال رزرو اجازه افت شدید دلار را نمیدهد. مزیت اختیار معامله این است که ریسک از قبل مشخص است (Defined risk؛ زیان از پیش قابل محاسبه و محدود).
راه دیگر، معامله بر مبنای انتظار کاهش نوسان (Volatility؛ شدت بالا و پایین شدن قیمت) در نرخ بهره است. وقتی فدرال رزرو پیام «بدون تغییر برای مدت طولانیتر» میدهد، معمولاً بازار نرخها وارد دوره حرکت خنثی و کمنوسان میشود. در این صورت، فروش نوسان روی قراردادهای آتی نرخ بهره (Interest rate futures؛ قراردادهای آیندهنگر روی نرخها)، مثل «فروش استرادل» (Short straddle؛ فروش همزمان اختیار خرید و اختیار فروش در یک قیمت اعمال) روی قراردادهای SOFR (Secured Overnight Financing Rate؛ نرخ تامین مالی شبانهِ دارای وثیقه در آمریکا و معیار مهم بازار پول) میتواند استراتژی جذابی برای هفتههای پیشرو باشد.
با این حال باید به ریسکهای ژئوپولیتیک مثل کاهش تنش در خاورمیانه توجه داشت. بهبود ناگهانی «ریسکپذیری» (Risk-on؛ میل بازار به خرید داراییهای پرریسک مثل سهام) میتواند به دلار فشار بیاورد، بنابراین پوشش ریسک لازم است. معاملهگران میتوانند برای محافظت در برابر تغییر غیرمنتظره به سمت سیاست نرمتر یا یک موج بزرگ ریسکپذیری، اختیار فروشهای ارزان و بسیار دور از بازار روی DXY را در نظر بگیرند.
